Porozumienie Bez Przemocy (NVC), opracowane przez Marshall B. Rosenberg, to systematyczne podejście do empatii, komunikacji opartej na potrzebach i wolnej od osądów oraz słuchania ze współczuciem (Azgın, 2018; Gęsińska i in., 2020). Podczas gdy teorie przywództwa, takie jak autentyczne, służebne i transformacyjne przywództwo, mają wspólne cele etyczne i relacyjne, mechanizmy „jak” w stosowaniu komunikacji opartej na empatii w organizacjach są powszechnie niedostatecznie artykułowane. Niniejsza rozprawa doktorska zatem próbuje załagodzić tę lukę, badając podstawowe zasady NVC i analizując je w kontekście moralnych i zorientowanych na zwolenników dogmatów autentycznego, służebnego i transformacyjnego przywództwa. Projekt badawczy, będący pracą koncepcyjną i oparty na szeroko zakrojonym systematycznym przeglądzie literatury, koncentruje się zasadniczo na następujących dwóch pytaniach: (1) Jakie są fundamentalne zasady NVC i jak można je wykorzystać do zwiększenia skuteczności przywództwa? i (2) W jaki sposób istniejące teorie przywództwa są zgodne lub rozbieżne z zasadami NVC?

Wyniki potwierdzają, że chociaż każda teoria przywództwa kładzie nacisk na orientację etyczną, rozwój podwładnych i transparentność w komunikacji, żadna z nich nie zaproponowała opartego na procesach modelu wdrażania empatii w praktyce i unikania osądów w codziennych interakcjach (Hannah i in., 2014; Tzouramani, 2016). Opierając się na tych spostrzeżeniach, niniejsza rozprawa proponuje model EMPATH, który oferuje liderom sześć powiązanych ze sobą kroków działania w celu wdrożenia zasad NVC w praktyce przywództwa. Sześć powiązanych ze sobą kroków działania modelu EMPATH to: 

• E — Zwiększanie samoświadomości i inteligencji emocjonalnej
• M — Modyfikacja struktur organizacyjnych w celu promowania inkluzywności
• P — Promowanie wrażliwości kulturowej i adaptacji
• A — Rozwój programów szkoleniowych i edukacyjnych NVC
• T — Transformacja polityk i praktyk wspierających
• H — Wykorzystanie mechanizmów ciągłego sprzężenia zwrotnego i doskonalenia

W ten sposób te ramy łączą w sobie aspiracyjny charakter ugruntowanych teorii przywództwa z przejrzystą procedurą NVC, wyposażając liderów w narzędzia do budowania zaufania, inkluzywności i trwałego zaangażowania. 

Niniejsza rozprawa wnosi wkład w badania nad przywództwem, przedstawiając ustrukturyzowany, komunikacyjny model, który oferuje praktyczny plan działania w zakresie wdrażania empatii i etycznych zachowań w życie organizacji. W zakończeniu rozprawy apeluje o dalsze badania empiryczne w celu walidacji ram EMPATH i dostosowania ich do zróżnicowanych kontekstów kulturowych i sektorowych, wzmacniając tym samym praktyczny wpływ NVC na nowoczesne przywództwo. Integrując umiejętności komunikacyjne oparte na NVC za pośrednictwem ram EMPATH z rozwojem przywództwa, organizacje mogą w przyszłości wspierać bardziej inkluzywne, zorientowane na wartości i bezpieczne psychologicznie miejsca pracy, zwiększając tym samym ogólną skuteczność przywództwa.