Zużycie zasobów przypadające na mieszkańca ekowioski Dancing Rabbit (DR) wynosi mniej niż dziesięć procent przeciętnego Amerykanina w większości głównych kategorii, co daje w przybliżeniu „jedną planetę” żyjącą w kraju, który przyczynia się w nieproporcjonalnie dużym stopniu do globalnego zużycia zasobów.

W tym artykule analizowane są niezwykłe oszczędności energii i zasobów, jakie zapewnia DR, z perspektywy teorii praktyki społecznej, która koncentruje się na znaczeniach, kompetencjach i materiałach, które jednostki łączą, aby tworzyć codzienne praktyki. 

Obserwacja uczestnicząca i wywiady z członkami społeczności DR ujawniają, w jaki sposób ta wiejska ekowioska osiąga znaczące oszczędności energii i zasobów poprzez odejście od wyłącznej własności dóbr inwestycyjnych, inwestowanie w umiejętności ułatwiające zbiorowe zarządzanie zasobami oraz eliminację odpadów poprzez wykorzystanie lokalnie dostępnych zasobów.

Wyniki wskazują, że władze lokalne zainteresowane zrównoważonym rozwojem i łagodzeniem zmian klimatu powinny wspierać systemy zbiorowego zarządzania zasobami, zamiast skupiać się tradycyjnie na wpływaniu na zmiany w wyborach konsumpcyjnych jednostek.