Ik werk als leerkracht in het basisonderwijs in een diverse klas waar sociaal en emotioneel kwetsbare en goed begeleide kinderen uit gezinnen met uiteenlopende achtergronden samen leren. In deze heterogeniteit is het dagelijks een uitdaging om een gemeenschap te vormen waar iedereen zich veilig en welkom voelt. Geweldloze Communicatie helpt me hierbij. Ik ben zo dankbaar dat ik nu manieren vind om iedereen te zien en ouders en kinderen te ondersteunen bij het vormen van een gemeenschap. Zo kan ik alle kinderen helpen hun potentieel en hun unieke talenten te ontwikkelen.
In mijn leven met mijn gezin: De giraffe zit aan onze tafel. Het helpt me eraan herinneren dat alles wat we doen een behoefte vervult. Mijn 15-jarige zoon kiest steeds weer strategieën die me uitdagen of triggeren. Steeds opnieuw bekijk ik mijn onderwerpen bewust, zodat ik kan ontwikkelen en ontdekken wat ik werkelijk wil. Het belangrijkste voor mij is om verbonden te blijven, hoe heftig de golven ook zijn; dat kan ik zo vaak met hem oefenen.
Het bieden van veiligheid en liefde aan mijn 9-jarige pleegdochter, en tegelijkertijd haar de nodige begeleiding geven, is iets waar ik me steeds weer bewust van kan worden en op kan reflecteren met Geweldloze Communicatie . Vooral het contact met haar biologische ouders, die helaas psychisch ziek en getraumatiseerd zijn, is een uitdaging voor me. Ik zie hun grote pijn en hun behoeften, en tegelijkertijd de behoeften van mijn pleegdochter en ons gezin, en we hebben een sterke behoefte aan bescherming en veiligheid. Ik ben zo dankbaar dat ik diep empathie kan voelen voor haar ouders en tegelijkertijd beschermende kracht kan bieden.
Vanwege mijn behoefte aan persoonlijke vrijheid en autonomie koos ik vroeger voor een open relatie. Ik heb pas drie jaar een monogame relatie. (Wat een geluk dat mijn partner ook van de GC houdt en ernaar leeft!) Het aanvoelen van mijn behoeften en het doen van moedige, eerlijke verzoeken is een avontuur en een geweldige leerervaring voor mij, omdat ik altijd de volledige verantwoordelijkheid neem voor mijn behoeften en hem ook de verantwoordelijkheid laat nemen voor zijn behoeften. Bovenal heb ik echter ontdekt dat ik de vrijheid die ik zoek in mezelf vind door mezelf te accepteren en mezelf te laten zijn zoals ik ben.
Als GC -trainer werk ik ook met mensen (vaak docenten) die niet vrijwillig GC training volgen. Ik ben dankbaar dat ik met deze mensen kan werken, die sceptisch staan tegenover GC . Me aanpassen aan hen en ter plekke aanvoelen wat ze nodig hebben en hoe ik hen kan bereiken om een band tussen ons te creëren, is een uitdaging en tegelijkertijd een boeiende ervaring.
