Tijdens een lerarenopleiding maakte ik kennis met Marshall RosenbergGeweldloze Communicatie ( GC ). Van alle trainingen die ik heb gevolgd, was GC een lichtpuntje voor mij – het was alsof ik een zaklamp aanzette in een donkere kamer. Wat ik wil doen, en wat mijn intentie leidt, is dit licht naar zoveel mogelijk mensen brengen, door het te delen op scholen, in groepen en in de verschillende sociale contexten waar het steun kan bieden.
Deze intense kennismaking met Geweldloze Communicatie heeft me in staat gesteld het te integreren in mijn werk als een praktische gids voor het omgaan met complexe situaties, het verbeteren van het relationele klimaat en het bevorderen van zowel mijn eigen welzijn als dat van de kinderen. Ik ben zeer vertrouwd met de uitdagingen waar schoolpersoneel dagelijks mee te maken krijgt: emotionele overbelasting, communicatie met ouders en steeds veeleisendere dynamieken van allerlei aard. Vanuit dit perspectief begint mijn inzet: het creëren van veilige ruimtes voor leren, dialoog en delen, waar het mogelijk is om nuttige instrumenten te herontdekken voor het verbeteren van de relatie met jezelf en met anderen.
Er is een andere manier om voorbij de vele lagen van conditionering te kijken: authentieke verbinding en een vorm van communicatie die menselijke behoeften centraal stelt, met respect en aandacht, kunnen wonderen verrichten. Ik wil graag bijdragen aan het creëren van omgevingen waarin iedereen zich gewaardeerd, geliefd en aangemoedigd voelt om zijn of haar individualiteit te uiten. Ik ben diep ontroerd door de spontaniteit van kinderen; het herinnert me elke dag aan onze menselijke natuur. Mijn hoop is om bij te dragen aan het verankeren van gedeelde waarden. Op school cultiveer ik een voedingsbodem voor nieuwsgierigheid, empathie en wederzijds respect, en ik geloof in de kracht van onderwijs als zaadje voor verandering.
Ho conosciuto la Comunicazione Nonviolenta di Marshall Rosenberg, in una formazione per insegnanti, tra mille formazioni la CNV è stata per me luce, è stato come accendere una torcia in una stanza buia. Quello che cerco di fare, la mia intenzione, è portare questa luce a più persone possibili, condividendola a scuola, nei gruppi e in vari ambiti sociali in cui può essere di supporto.
L’intenso incontro, con la Comunicazione Nonviolenta, mi ha permesso d’integrarla nel mio lavoro, come guida pratica, per affrontare situazioni complesse, migliorare il clima relazionale, nutrire il mio benessere e quello dei bambini. Conosco da vicino le sfide che il personale scolastico si trova quotidianamente ad affrontare: sovraccarico emotivo, comunicazione con le famiglie, dinamiche di vario genere sempre più faticose da gestire; è da qui che parte il mio impegno: offrire spazi sicuri di formazione, confronto e condivisione, dove è possibile riscoprire strumenti utili per migliorare la relazione con sé stessi e con gli altri.
C’è un altro modo in cui guardare oltre quello che arriva dai vari condizionamenti, che la connessione autentica, una comunicazione che mette al centro i bisogni umani, con rispetto e presenza, possono fare miracoli. Mi piacerebbe contribuire alla costruzione di ambienti in cui ognuno si senta valorizzato, amato ed incoraggiato ad esprimere la propria individualità. Mi commuove osservare la spontaneità dei bambini, questo ogni giorno mi ricorda la nostra natura umana. La mia speranza è poter contribuire al radicamento nei valori. A scuola coltivo il terreno della curiosità, dell’empatia e del rispetto reciproco, credo nel potere dell’educazione come seme di cambiamento.