Geboren en getogen in Estland, woon en werk ik nu samen met mijn geliefde echtgenoot in Zweden, Noord-Europa. Ik ben moeder van twee kinderen en grootmoeder van zes kleinkinderen. In 2002 kwam ik in aanraking met het Geweldloze Communicatie ( GC )-proces, ontwikkeld door Marshall B. Rosenberg, en sindsdien is het leren, toepassen en delen van GC mijn levenswerk. Ik ben opgeleid door Marshall Rosenberg en andere door het Center for Geweldloze Communicatie ( GC ) gecertificeerde trainers.

In 2006 behaalde ik mijn certificaat als trainer en sindsdien verdien ik mijn brood met het delen van GC in Estland en diverse andere landen. Tegenwoordig richt ik me voornamelijk op het delen van GC binnen de toegewijdengemeenschap van de International Society for Krishna Consciousness (ISKCON) als empathische communicatie. Het verbinden op hartniveau en het creëren van betekenisvolle, liefdevolle relaties tussen Krishna-toegewijden is mij zeer dierbaar.

Mijn achtergrond

Het was in 1965 dat mijn ouders me Merike noemden. Ongeveer veertig jaar later kreeg ik de spirituele naam Madhuri Radhika devi dasi van mijn eeuwige vader – mijn spirituele meester, die me inwijdde in het meest verheven proces van Bhakti Yoga.

Tussen de bovengenoemde gebeurtenissen bracht het lot me in contact met Marshall Rosenberg en zijn inspirerende medetrainers van Geweldloze Communicatie .

Liefde op het eerste gezicht

Ik werd verliefd op GC tijdens mijn allereerste driedaagse training. De manier waarop de trainers hun leerstellingen echt in de praktijk brachten, raakte me diep in mijn hart. Ik kon mijn ogen niet geloven; daarom bespioneerde ik ze tijdens de pauzes, maaltijden en na de sessies, met de vraag: "Leven ze echt ook buiten de training om wat ze prediken?" Ik werd niet teleurgesteld. Sindsdien is GC mijn grote liefde, mijn passie, mijn immense vreugde, mijn inspiratie en mijn leven geworden.

GC -carrière begint

Ongeveer een maand na mijn eerste training begon ik GC te delen. Tot mijn grote tevredenheid kreeg ik bemoedigende en inspirerende feedback. Dat was het begin van mijn GC -carrière. Ik besloot om een ​​opleiding tot gecertificeerd trainer te volgen bij het Centrum voor Geweldloze Communicatie (C GC ).

Na ongeveer een half jaar merkte ik dat mijn GC bewustzijn begon te vervagen. Omdat ik naar meer verlangde, begon ik GC trainingen te organiseren in mijn geboorteland Estland. Dat was een geweldige bron van leren, inspiratie en groei voor mij en het begin van een langdurige vriendschap en samenwerking met de trainers die mij inspireerden en die tot op de dag van vandaag mijn dierbare vrienden en rolmodellen zijn.

Ondertussen heb ik mijn GC vaardigheden en -bewustzijn verder verdiept tijdens verschillende trainingen in het buitenland, in de VS, India en Europa. Hieronder vielen twee internationale intensieve trainingen (IIT's) met Marshall Rosenberg en zijn trainersteams in Rinkesta, Zweden, en in Boedapest, Hongarije, en een eenjarige Noord-Amerikaanse GC leiderschapstraining in Californië.

Sappig fruit: twee voorbeelden uit de praktijk

Al deze inspanningen begonnen de vruchten te dragen van het in de praktijk brengen van wat ik leerde, en ik deel graag met u, beste lezer, een krachtig voorbeeld van de plek waar ik destijds werkte.

Ik werd gepromoveerd tot middenmanager en kreeg een nieuwe leidinggevende. De manier waarop deze persoon zijn ondergeschikten, waaronder ikzelf, aanstuurde, voldeed niet aan mijn behoefte aan integriteit, eerlijkheid en zingeving, naast een aantal andere behoeften. Daarom besloot ik mijn stem te laten horen. Maar ik wilde het niet doen uit angst voor de autoriteiten. Ik wilde geen extra geweld in de wereld veroorzaken door in opstand te komen of te protesteren tegen zijn manier van omgaan met ons.

Daarom koos ik ervoor om mijn innerlijke werk te richten op vijandige beelden van hem. Het duurde ongeveer drie tot vier maanden om een ​​enorme innerlijke verbinding met mijn kernbehoeften te bereiken. Pas toen ben ik hem gaan benaderen en heb ik mijn behoeften kenbaar gemaakt. Dit ontketende een "donderstorm". De man werd woedend en spuwde vuur als een boze draak. Tot mijn grote verbazing en voldoening kon ik echter volkomen kalm, geaard en mededogend blijven gedurende deze confrontatie. De volgende dag benaderde deze persoon me zeer respectvol, wat in zijn geval zeer ongebruikelijk was.

Misschien was onze ontmoeting de eerste keer in zijn leven dat hij een andere manier van communiceren ervoer dan de vecht-of-vluchtreactie? Misschien was dit de eerste keer dat hij een diepe, emotionele verbinding met een ander mens voelde?

Beste lezer, ik wil graag nog een verhaal over mijn werk met u delen en ik hoop dat u even geduld met me hebt.

Ooit besloot ik mijn waardering voor mijn team, dat op mijzelf na volledig uit mannen bestond, op een " GC manier" te uiten. Mijn verlangen om GC te leven en oprecht te zijn, was zo sterk dat ik niet langer tevreden was met minder. Dus begon ik tijdens onze wekelijkse teamvergadering met ieder van hen te delen wat hij had gedaan dat mijn leven binnen onze werkrelaties had verrijkt. De mannen werden opvallend stil en ik voelde dat ze het in zich opnamen. Ze lieten zich erdoor raken. Dit is meer dan twintig jaar geleden gebeurd, maar sommigen van hen spreken nog steeds hun waardering uit voor de tijd die we samen hebben doorgebracht.

Een sprong in het onbekende

In 2005 zegde ik mijn vaste baan op. Het was een enorme sprong in het diepe, want mijn werkgever onderhield me volledig – naast mijn salaris kreeg ik ook een woning en allerlei andere extra's. Ik heb mijn behoeften afgewogen en uiteindelijk besloten om deze sprong in het diepe te wagen. GC had me de diepe overtuiging bijgebracht dat als ik het leven dien, het leven mij zal dienen, en ik volgde mijn roeping met een vreugdevol hart. Ik werd freelancer met één doel: GC leren kennen, beleven en delen.

Het leven zat me mee — ik kreeg een zachte landing in mijn freelance carrière dankzij een tweejarig EU-project genaamd "Geweld in Estse weeshuizen terugdringen". Dit hield in dat ik basistrainingen voor GC gaf aan personeel van weeshuizen in het hele land. Dat leverde me de eerste twee jaar een behoorlijk inkomen op en betekende dat ik constant naar verschillende weeshuizen in Estland reisde. Het delen van GC met de mensen in de weeshuizen was geweldig leuk en ik heb er veel langdurige contacten en vriendschappen opgebouwd. Ik voelde me vrij, vol vreugde omdat ik mijn passie kon delen en het zinvolle leven van mijn dromen kon leiden.

Gecertificeerd worden

2006 was opnieuw een mijlpaal in mijn GC avontuur. Onder de zorg en begeleiding van mijn fantastische assessor werd ik een gecertificeerde GC trainer bij C GC . Ik was toen, en ben nog steeds, de eerste en enige C GC gecertificeerde trainer in Estland, maar gelukkig is er hoop dat er binnenkort nog een trainer gecertificeerd zal worden door C GC .

Zoete reacties

Terugkijkend op mijn GC avonturen, heb ik vooral veel positieve reacties gekregen op de trainingen. Ik wil graag een paar leuke verrassingen met je delen, beste lezer.

We hebben ooit een reeks GC sessies gedaan met een vriend en een GC beoefenaar voor mannelijke gevangenen. Na de laatste bijeenkomst vond ik een hartverwarmende bedankbrief van een van de deelnemers, verstopt in mijn jakhalspop. Dat was hartverwarmend en ontroerend, en het verraste me omdat ik me geen moment kon herinneren dat mijn poppen onbeheerd waren geweest tijdens de training.

Een andere mooie en betekenisvolle herinnering is mijn eenjarige GC training voor ouders. Omdat gezinnen met kinderen in Estland vroeger vaak tot de minder welvarende gezinnen behoorden, gaf ik deze training als cadeau en vroeg ik de deelnemers alleen om mijn kleine reiskosten te vergoeden.

Ik heb er enorm van genoten om GC te delen met deze enthousiaste en aandachtige ouders die vanuit het diepst van hun hart een nieuw, gezonder paradigma wilden leren en toepassen bij de opvoeding van hun kinderen.

Na een paar jaar, toen mijn middelen bijna op waren, werd er onverwacht een bedrag op mijn bankrekening gestort als blijk van waardering van een van de stellen die aan deze trainingen deelnamen.

Het was opnieuw een krachtige herinnering aan het principe: "als je het leven dient, dient het leven jou."

Een "totale mislukking"

Ik herinner me ook een incident dat ik als een "totale mislukking" bestempelde. Het was een open GC training waar een deelnemer me volledig afkraakte met zijn feedback en vervolgens wegliep. Ik barstte in tranen uit. Daarna voelde ik mijn pijn en verdriet en betreurde ik het dat ik de kans had gemist om de schoonheid en kracht van iets dat zo betekenisvol voor me was, over te brengen. Toen ik dit openlijk deelde met de overgebleven deelnemers, reageerde een van hen: "Dit was het beste deel van de training."

Er komt nog een herinnering naar boven die ik graag wil delen. In 2007 werd ik uitgenodigd om GC te delen in een Europese ecogemeenschap. Daar werd ik gevraagd te bemiddelen tussen de gemeenschap en een brandweerman. Hij was een onverzorgde dakloze van de straat, aan wie de gemeenschap onderdak en hulp had geboden door een vuur te stoken in een verwarmingshuis. Op de dag van de bemiddeling, toen ik de brandweerman een vel papier met zijn gevoelens en behoeften wilde geven, schreeuwde hij tegen me en gooide het vel papier in mijn gezicht. Door Krishna's genade kon ik contact maken met zijn behoefte aan respect en waardigheid, en de bemiddeling vond plaats. Ik herinner me niets bijzonders van de rest van het proces, maar de volgende dag ontmoette ik een aardige man op de binnenplaats van de gemeenschap. Ik groette hem en wilde hem voorbijlopen toen het me ineens te binnen schoot: wacht eens even – dit is de brandweerman! Hij was geschoren, gekamd, schoon en netjes. Er moet iets tijdens de bemiddeling gebeurd zijn dat hem van de ene op de andere dag (opnieuw) had veranderd.

Nieuwe horizonten openen zich

Rond 2008 begon ik met Bhakti Yoga en in 2012 verhuisde ik naar Zweden om me aan te sluiten bij een Hare Krishna-gemeenschap in een dorp. Daar had ik het grote genoegen om regelmatig GC Global Cultivation) te delen met lokale Hare Krishna-devoten. Enkele concrete resultaten waren dat een deelnemer het huwelijk van haar kind redde, een ander een levensveranderende impuls kreeg om haar hart te volgen, en weer een ander depressie, angst en eenzaamheid overwon.

Sindsdien heb ik me voornamelijk gericht op het delen van GC binnen de wereldwijde Hare Krishna-beweging – de International Society for Krishna Consciousness (ISKCON). Hoewel ik mezelf als een beginner beschouw, geeft het me veel vreugde en voldoening om Krishna's toegewijden te dienen door de gaven van Geweldloze Communicatie te delen, door Hare Krishna's ook wel Empathische Communicatie genoemd.

Hartelijk dank, beste lezer, voor uw aandacht. Ik kijk ernaar uit u van dienst te zijn! 

Welkom op onze Engelstalige website.

Welkom op mijn Estse pagina.