Zolang ik me kan herinneren, heb ik geloofd dat de menselijke natuur in wezen goed is en dat ieders intenties voor henzelf logisch zijn. Ik weet nog dat ik als tiener er vast van overtuigd was dat zelfs de meest beruchte publieke figuren geloofden dat ze het juiste deden. En ik heb me altijd diep ongemakkelijk gevoeld bij veel van onze maatschappelijke normen, waaronder concepten als goed en kwaad, schuld en straf, en macht.
Ik las Marshall Rosenbergzo'n twintig jaar geleden, toen ik het bij toeval in een tweedehands boekwinkel tegenkwam. Het was een van die zeldzame, levensveranderende boeken die ik me jaren later nog levendig herinnerde. Ik had eindelijk een manier gevonden om te begrijpen waarom mensen zich gedragen zoals ze doen!
Maar het duurde tien jaar voordat ik ontdekte dat er zoiets bestond als een training in GC, en een hele GC gemeenschap die een aantal van mijn gekoesterde overtuigingen over de mensheid deelde. Ik ontdekte ook dat er veel meer diepgang en subtiliteit in GC dan ik uit het boek had begrepen.
Die diepgang blijft me tot op de dag van vandaag verbazen. Ik sta er steeds weer versteld van hoeveel innerlijke ruimte er kan bestaan tussen prikkel en reactie, en hoe die ruimte steeds groter wordt zodra we ons bewustzijn vergroten. Ik zie dit werk als een levenslange reis naar zelfontdekking en authentieke verbinding.
Ik herinner me nog goed mijn eerste GC training en de diepgaande verandering die ik toen ervoer. Nadat ik een aantal problemen met een familielid had aangepakt, voelde ik me niet meer zo getriggerd door wat hij zei en voelde ik veel meer compassie voor hem, simpelweg na het bijwonen van een weekendworkshop. Dit inspireerde me om een GC, en sindsdien heb ik er geen moment spijt van gehad.
Destijds was ik single en vastbesloten om de relaties die ik in het verleden had meegemaakt niet te herhalen. Ik was vastbesloten om het nodige innerlijke werk te doen totdat ik op een gezonde, vreugdevolle manier verbinding kon maken, zoals ik altijd al had geloofd.
Enkele jaren later GC een van de fundamenten van mijn relatie met mijn partner, Aaron Bailey, en geven we samen trainingen. Als stel dat samenwoont en werkt, kunnen we een uniek perspectief bieden op de voordelen en uitdagingen van het integreren van GC in het dagelijks leven. Tijdens onze trainingen delen we inzichten uit onze eigen ervaring met situaties waarin we moeite hadden om in GC bewustzijn te blijven. We kunnen praten over de specifieke moeilijkheden die ontstaan wanneer de spanning oploopt, en de manieren waarop mensen vastlopen wanneer ze denken dat ze GC, maar er niet in slagen om verbinding te maken.
We wonen in een ecodorp in Ierland, waar beslissingen worden genomen door consensus van de hele gemeenschap. Daardoor kunnen we ook onze eigen ervaringen delen over het proberen te begrijpen van verschillende perspectieven en rekening te houden met alle behoeften, terwijl we de onvermijdelijke conflicten die zich voordoen, proberen te beheersen. Voor mij, en voor veel anderen hier, is het een experiment om samen te leven en te werken, en de veranderingen die we in de wereld willen zien, in de praktijk te brengen. Als we het op kleine schaal (van ongeveer 100 mensen) niet voor elkaar krijgen, welke hoop is er dan nog voor ons als soort?
We zijn ook nauw betrokken bij activistische netwerken die zich richten op het onder ogen zien van de realiteit van planetaire crises en het creëren van betekenisvolle sociale verandering. Elke verandering die ik in de wereld wil zien, vereist noodzakelijkerwijs een verandering in de manier waarop we elkaar als medemensen behandelen, het erkennen en waarderen van ieders behoeften en het opbouwen van een cultuur van zorgzaamheid.
Ik ben er vast van overtuigd dat we veel van de wereldproblemen zouden kunnen oplossen als we als soort allemaal de waarde zouden inzien van echt naar elkaar luisteren. Een van mijn grootste wensen is dat het ooit een sociale norm wordt om te proberen andere standpunten te begrijpen en erop te vertrouwen dat het mogelijk is een weg vooruit te vinden die rekening houdt met ieders behoeften. Ik ben diep bedroefd over hoe diep de concepten van goed en kwaad in onze cultuur verankerd zijn, en ik verlang naar een wereld waarin we allemaal erkennen dat ieder van ons maar wat aanrommelt en probeert uit te vinden hoe we in onze behoeften kunnen voorzien.
Mijn eigen levensreis heeft me door een breed scala aan ervaringen geleid die allemaal bijdragen aan wie ik ben als persoon en aan de soorten problemen waarmee ik mensen kan ondersteunen. Na een aantal disfunctionele relaties heb ik mijn eigen trauma verwerkt en heb ik drie kinderen opgevoed, waaronder een transgender kind en een kind met speciale behoeften.
Ik heb ook een behoorlijk kleurrijk leven gehad. In het verre verleden was ik een beetje een nomade – ik heb op interessante manieren naar interessante plekken gereisd! (en ik sta open voor meer avonturen in de toekomst). Als activist was ik een van de oprichters van Extinction Rebellion Ireland en bestuurslid van de Wellbeing Economy Alliance in Ierland.
Naast trainer, coach, mediator en facilitator ben ik ook een bekroonde spoken word-dichter en beeldend kunstenaar, en organiseer ik Ecstatic Dance-evenementen. Mijn verschillende kunstvormen door de jaren heen omvatten olieverfschilderen, het maken van kostuums en rekwisieten voor theater, acteren, toneelschrijven en het ontwerpen van infographics. Ik maak ook grootschalige kunstinstallaties voor festivals, vaak van gerecyclede objecten die anders op de vuilstortplaats terecht zouden komen, en ik ontwerp al meer dan 10 jaar de decoratie voor Global Green op Electric Picnic (het grootste muziekfestival van Ierland).
Meer informatie over mijn aanbod vind je op mijn website.
