Ik kijk uit naar die bijzondere momenten waarop een deelnemer vertelt hoe ontroerd hij of zij is door wat er tijdens de training is gebeurd – dat is het mooiste wat ik kan terugkrijgen. Mijn doel is om samen met andere trainers en andere GC enthousiasten steeds meer projecten op te zetten om GC in alle gemeenschappen te verspreiden.
Ik wilde leren hoe je zonder geweld kunt onderwijzen.
Het was in 2007, toen ik mijn dochter Julie kreeg, dat ik er alles aan wilde doen om haar een geweldloze opvoeding te geven. Zo ontdekte ik bijvoorbeeld Thomas Gordon en Isabelle Filliozat, en dat gaf me waardevolle richtlijnen voor mijn rol als vader.
Ongeveer tien jaar lang heb ik mijn best gedaan om samen met Julie, en vervolgens met Emilie die in 2010 geboren werd, mijn steentje bij te dragen. Pas in 2016 kreeg ik de kans om mijn eerste GC -training te volgen.
Het was als een vonk: het verwoordde in eenvoudige woorden wat ik probeerde te ervaren - deze mix van authenticiteit, vriendelijkheid, vastberadenheid en verantwoordelijkheid.
In de zomer van 2017 hebben we met het hele gezin een GC cursus gevolgd: een vakantie in een zorgzame omgeving waar de woorden van kinderen evenveel waarde hebben als die van volwassenen. Het was zo'n eyeopener dat ik met het vaste voornemen naar huis terugkeerde om GC zoveel mogelijk in mijn leven te integreren.
Wat als ik ook zou helpen om GC te verspreiden?
Na mijn training bij GC over woede, schuldgevoel, empathie, opvoeding en bemiddeling, ben ik in 2018 begonnen aan mijn carrière als gecertificeerd trainer. Ik voelde dat ik een ongelooflijk geschenk had ontvangen en wilde dat niet voor mezelf houden, ik wilde dat iedereen er ook van kon profiteren.
Tijdens deze training leerde ik niet alleen GC over te dragen, maar het ook in alle aspecten van mijn leven te beleven en netwerkprojecten met andere trainers op te zetten. Vanaf 2021 ben ik GC gaan onderwijzen op diverse gebieden: aan het grote publiek in trainingscursussen en oefengroepen, aan gespecialiseerde opleiders, aan karatecoaches en aan werknemers in verschillende grote steden in Zwitserland.
In januari 2025 had ik het genoegen om gecertificeerd trainer te worden bij het Center for Geweldloze Communicatie . Het is een grote eer en een groot plezier om dit prachtige proces te delen, dat mijn leven en dat van zoveel anderen radicaal heeft veranderd.
Je voulais apprendre à éduquer sans violence.
C'est en 2007, quand j'ai eu ma fille Julie, que j'ai voulu mettre tout en oeuvre pour lui prodiguer une éducation sans violence. J'ai découvert par exemple Thomas Gordon et Isabelle Filliozat, et ça m'a donné des repères très précieux pour mon rôle de père.
Pendant une dizaine d'années, j'ai navigué, tant bien que mal, pour faire de mon mieux avec Julie, puis Emilie qui est arrivée en 2010. Puis c'est en 2016 que j'ai eu la chance de suivre mon premier stage de CNV.
Ça a été comme un déclic : c'était mettre en mots simples ce que je cherchais à vivre - ce mélange d'authenticité, de bienveillance, de fermeté, de responsabilité.
Dès l'été 2017, nous avons participé tous ensemble à un stage CNV famille : des vacances, dans un cadre bienveillant et où la parole des enfants a la même valeur que celle des adultes. Ça a été une telle prise de conscience, que je suis revenu chez moi avec la ferme intention de mettre autant de CNV que possible dans ma vie.
Et si je contribuais à transmettre la CNV moi aussi ?
Après m'être formé avec la CNV sur la colère, la culpabilité, l'empathie, la parentalité, la médiation, dès 2018 j'ai entamé mon parcours de formateur certifié - j'avais l'impression d'avoir reçu un cadeau incroyable, et je ne voulais pas le garder pour moi, je voulais que tout le monde puisse en profiter aussi.
Dans ce parcours de formateur, j'ai appris à transmettre, mais aussi vivre la CNV dans tous les aspects de ma vie, et construire des projets en réseau avec les autres formateurs. À partir de 2021 j'ai commencé à transmettre la CNV dans de nombreux domaines : pour le tout public en formations et en groupe de pratique, pour des éducateurs spécialisés, pour des entraîneurs de karaté, pour les collaborateurs de plusieurs grandes villes de Suisse.
En janvier 2025, j'ai eu la joie d'obtenir la certification de formateur du CNVC (Centre pour la Communication NonViolente). C'est à la fois un grand honneur et un grand plaisir de transmettre ce processus magnifique, qui a radicalement changé ma vie, et celles de tant d'autres.