
Frédérique Pelletier
Gecertificeerd trainer sinds 2023
Spreekt Frans
Current Country: Guadeloupe
Land van herkomst: Guadeloupe

Een fragment uit mijn levensreis:
In 1972 (ik was twee jaar oud) vestigden mijn ouders zich voor een paar jaar in Guadeloupe. In ons kleine huis, omgeven door mango- en kokosbomen, zon en zee, openden mijn ouders hun deuren voor muzikanten en dichters die zongen over vrijheid en liefde – Zuid-Amerikanen die hun land ontvluchtten om te ontsnappen aan dictatuur, marteling en executie.
Terwijl mijn ouders aan het werk waren, lieten ze me achter bij Man Loulou, de dorpsoudste en genezeres, die me overal mee naartoe nam, naar de markt, en me onderdompelde in baden met geneeskrachtige planten uit haar tuin.
Mijn ouders besloten naar Frankrijk te verhuizen zodat ik kon profiteren van het Waldorf-onderwijs. Ik ontdekte al snel mijn affiniteit met thema's als rechtvaardigheid, tolerantie en vrede. Ik verdiepte me in onderwerpen zoals de Holocaust, slavernij, het leven van Gandhi en Nelson Mandela, en de situatie van gemarginaliseerde personen in de samenleving (mensen met een beperking, kansarme jongeren, enz.).
Later studeerde ik therapeutische pedagogiek in Duitsland en werd ik docent speciaal onderwijs en vervolgens professor. Ik heb ook shiatsu en reflexologie gestudeerd.
De afgelopen 26 jaar heeft het leven me teruggebracht naar Guadeloupe, mijn geliefde eiland, om bij te dragen aan en deel te nemen aan de veerkracht ervan.
In welke sectoren ben ik werkzaam?
Het is lastig om het Caribisch gebied te begrijpen zonder rekening te houden met het extreme geweld van een verleden dat verbonden is met slavernij. Vaak wordt het 'metropool', het vasteland van Frankrijk, gezien als een opdringerige factor die waarden, denkwijzen en gedragspatronen projecteert die niet aansluiten bij het eiland en die wonden raken die verband houden met kolonisatie en neokolonialisme.
Er is soms een gebrek aan kennis over de geschiedenis en de realiteit van het gebied bij nieuwkomers, wat spanningen in relaties veroorzaakt en woede opwekt. Veel van deze spanningen worden niet openlijk geuit en versterken de verdeeldheid, in strijd met de intenties van de nieuwkomers en de dromen van de bewoners.
De gevolgen zijn merkbaar in alle lagen van de samenleving. Het bijzondere aan een eiland is dat alles en iedereen met elkaar verbonden is: het is als een dorp omringd door de zee, waar iedereen elkaar kent en mond-tot-mondreclame alomtegenwoordig is.
Daarom grijp ik in op verschillende onderling samenhangende gebieden:
Ik probeer ook het bewustzijn te vergroten onder buitenstaanders die naar het eiland komen: wat kunnen ze leren van de mensen hier? Hoe kunnen ze stappen ondernemen om zich te bevrijden van dominante houdingen die ze onbewust reproduceren? Hoe kunnen we samen bijdragen aan het creëren van een veerkrachtige en nieuwe wereld?
Ik werk niet alleen; ik werk graag samen. Ik werk met mensen die actief zijn in verschillende sectoren, er zijn drie samenwerkingsverbanden gaande en mijn gastvrije huis in het bos is een plek voor herstel waar mensen samen op reis kunnen gaan.
Wat voor mij het belangrijkst is in al deze engagementen, is samenwerken met iedereen die oprecht actie wil ondernemen voor meer vrede.
Un bout de mon parcourt de vie:
En 1972 (j’avais 2 ans), mes parents se sont installés quelques années en Guadeloupe. Dans notre petite case, où il faisait bon vivre entre manguiers, cocotiers, soleil et mer, mes
parents ouvraient leur porte aux musiciens et poètes chantant la liberté et l’amour, Sud-américains, fuyant leur pays pour éviter la dictature et les tortures et exécutions.
Lorsque mes parents partaient travailler, ils me déposaient chez Man Loulou, doyenne et guérisseuse du village, qui m’emmenait partout avec elle, au marché et me trempait dans des bains de plantes médicinales de son jardin.
Mes parents firent le choix de déménager en France pour que je puisse bénéficier de la pédagogie Waldorf.J’ai découvert très vite que je me sentais concernée par les thèmes de la justice, de la tolérance, de la paix. J’ai commencé à m’intéresser à tous les sujets concernant la Shoah, l’esclavage, la vie de Gandhi, de Nelson Mandela, la situation des personnes mises à l’écart de la société (handicapés, jeunes en marges…)
J’ai ensuite étudié la pédagogie curative en Allemagne et je suis devenue éducatrice spécialisée puis professeur. J’ai étudié aussi le shiatsu et la réflexothérapie.
Puis depuis 26 ans la vie m’a ramenée en Guadeloupe, mon île de cœur, pour contribuer et participer à la résilience de l’île
Dans quels secteurs j’œuvre ?
On peut difficilement comprendre les Antilles si on ne tient pas compte de l’extrême violence d’un passé lié à l’esclavage.Souvent la « métropole » l’hexagone est vécue comme intrusive et projetant des valeurs, des manières de penser, d’agir qui ne sont pas en lien avec L’île et qui viennent toucher des blessures liées à la colonisation et à la néo colonisation.
Il y a parfois, de la part des nouveaux arrivants, une méconnaissance de l’histoire et de la réalité du terrain, ce qui crée des tensions dans les relations et déclenche de la colère. Beaucoup de ces tensions ne s’expriment pas ouvertement et viennent renforcer les clivages opposés aux intentions de ceux qui viennent et des rêves des habitants.
Les conséquences se retrouvent dans toutes les sphères de la société. La particularité d’une île est que toutes les choses et les personnes sont en lien les unes avec les autres : c’est comme un village entouré par la mer où tout le monde se connaît et le bouche à oreille fonctionne à fond.C’est pour cela que j’interviens dans plusieurs domaines qui sont interdépendants:
J’essaie aussi de favoriser la prise de conscience des personnes extérieures qui viennent sur l’île : que peuvent-elles apprendre des gens ici ? Comment peuvent-elles faire un bout de chemin pour libérer les postures de domination qu’elles reproduisent sans s’en apercevoir ? Comment peut-on contribuer à créer ensemble un monde résilient et nouveau ?
Je n’agis pas seule, j’aime fédérer : je collabore avec des personnes engagées dans différents secteurs, 3 groupes de pratiques « collaboratifs » sont en cours, ma maison d’accueil dans la forêt est un espace de ressourcement où les personnes peuvent venir cheminer ensemble …
Ce qui me tient le plus à cœur dans tous ces engagements c’est de travailler en collaborations avec toutes personnes souhaitant vraiment passer à l'action pour aller vers plus de paix.
“"Nous travaillerons ensemble pour soutenir le brave là où il ya la peur, pour aanmoediging la onderhandelingen là où ya le conflit, et donner l'espoir là où règne le désespoir" Nelson MANDELA”
Deel deze pagina:
De OpenStreetMap-service is vereist
om deze kaart te laden.
De OpenStreetMap-service is vereist
om deze kaart te laden.
We gebruiken cookies en vergelijkbare technologieën om uw ervaring op onze website te verbeteren.