Als consultant, trainer en therapeut zet ik me vol passie in om een ​​samenleving te (her)vormen die gebaseerd is op verbinding, emotionele veiligheid en vrijheid van zijn voor iedereen. Al sinds mijn kindertijd ben ik gefascineerd en tegelijkertijd bang voor de kracht van systemische effecten op individuen. De 'spelregels' worden soms uitgesproken en soms niet. Heel vaak leiden ze tot impliciet geweld.

Daarom ben ik me in eerste instantie gaan verdiepen in groepsdynamiek (filosofie en politicologie, sociale psychologie, journalistiek), collectieve intelligentie en co-creatie (creatieve probleemoplossing, consultancy) en manieren om collectief de machtsverhoudingen te bepalen (holacracy, bevrijde bedrijven). Mijn kennismaking met GC in 2017 maakte me ervan bewust dat ik, in mijn werk om meer tederheid en veiligheid in de wereld te brengen, vaak mijn eigen behoeften ontkende.

Vanaf dat moment GC me in staat om uit het 'dwangmatige zorgsyndroom' te stappen (zo gebruikelijk bij 'geparentificeerde kinderen').
Ik leer om eerst en vooral voor mezelf te zorgen, zoals MR dat altijd zei.
In plaats van automatische empathie, oefen authentieke expressie.
Het verschil tussen geven en zelfopoffering,
het verschil tussen verantwoordelijkheid en overmatige verantwoordelijkheid,
om me aan te moedigen me vrij te voelen om te zijn wie ik ben
en om eerlijk te zijn tegen mezelf, niet alleen tegen anderen...
Dit is mijn persoonlijke pad!

Ik ben de afgelopen vier jaar betrokken geweest bij de transformatie van het Franstalige certificeringsprogramma.

Deze ervaring van de transformatie van een collectieve organisatie door middel van GC en Holacracy, in samenwerking met onze "bronnen" in de Franstalige wereld (in het bijzonder Anne Bourrit), is mijn belangrijkste GC school geweest.

Vandaag wil ik verdergaan met projecten die bijdragen aan de verspreiding van geweldloos bewustzijn en met organisaties die systemisch geweld tegengaan.

Ik ben me ervan bewust dat dit project als de horizon is: onbereikbaar; het wijkt verder weg naarmate we verder gaan! Maar ik geniet van deze reis met de vrienden die ik onderweg heb ontmoet en met de steun die ik vaak nodig heb. Die vriendenkring stelt me ​​in staat om de manier waarop mensen en systemen trauma in stand houden in plaats van veilige relaties te creëren, onder ogen te zien.