Gary Baran overleed op 1 januari 2024 na maandenlange behandeling voor slokdarmkanker. Hij was thuis, omringd door zijn familie (zie overlijdensbericht).
Gary werd in 1943 geboren in Chicago, Illinois (VS) als zoon van Irwin en Esther Baran. Tijdens zijn jeugd woonde zijn familie in een wooncomplex voor veteranen, waar hij regelmatig in contact kwam met mensen met uiteenlopende achtergronden en ervaringen opdeed die de basis legden voor zijn levenslange interesse in vrede en sociale rechtvaardigheid. Hij behaalde een bachelordiploma in filosofie aan de Northwestern University en een masterdiploma in filosofie aan de University of Wisconsin-Madison, waar hij zijn toekomstige vrouw Lynne Baran ontmoette. Vervolgens doceerde hij filosofie aan de University of Wisconsin, California State University (waar hij een tweede masterdiploma behaalde in onderwijspsychologie: counseling en begeleiding) en Los Angeles City College.
Tijdens zijn tijd bij LACC was hij actief in faculteitsverenigingen, waar hij eerst penningmeester en later voorzitter van de Academische Senaat was. Hij hielp bij het organiseren van collectieve onderhandelingen voor de faculteit en was vervolgens enkele jaren afdelingsvoorzitter van de faculteitsvakbond (de AFT College Guild) en lid van het contractonderhandelingsteam van de vakbond. Gary was tevens gediplomeerd huwelijks- en gezinstherapeut en gecertificeerd trainer in Geweldloze Communicatie .
Hij trouwde in 1981 met Lynne Varco en werd stiefvader van haar twee kinderen, Andy en Courtney Shanely. Lynne en Gary hadden zelf ook twee kinderen, Emily Baran en Jordan Baran. Na 27 jaar als professor aan LACC te hebben gewerkt, nam hij ontslag om zich volledig te wijden aan zijn functie als directeur van het Center for Geweldloze Communicatie , een positie die hij bijna 8 jaar bekleedde.
In 2006 verhuisde het gezin van Zuid-Californië naar Eugene, Oregon, waar Gary actief was in de Oregon Old Time Fiddlers Association en andere muziekgroepen. Hij speelde banjo, viool en af en toe gitaar, en gaf trainingen in Geweldloze Communicatie aan diverse groepen, waaronder gevangenen in de Oregon State Penitentiary, waar hij jarenlang vrijwilligerswerk deed, en aan het Substance Abuse and Prevention Program van de Universiteit van Oregon. Acht jaar lang was hij bestuurslid van het Oregon Network for Compassionate Communication. Hij en Lynne beschouwden het als een groot voorrecht om in Eugene te wonen, waar ze veel gelijkgestemden vonden.
Gary wordt overleefd door zijn vrouw, Lynne Baran, kinderen Emily Baran en Jordan Baran; stiefkinderen Courtney Gustin en Andy Shanely; zijn kleinkinderen, Lumin en Olin Jacobson; zijn broer Richard Baran; en vele dierbare vrienden.
Ik zie een wereld voor me waarin de behoeften van alle mensen worden gerespecteerd, waarin de overvloedige hulpbronnen van onze planeet worden gewaardeerd én vrijelijk beschikbaar zijn om betrouwbaar aan die behoeften te voldoen, en waarin mensen hun conflicten vreedzaam oplossen. Ik streef ernaar in harmonie te leven met de principes van Geweldloze Communicatie ( GC ) en GC trainingen aan te bieden aan het publiek en aan organisaties en instellingen die zich met deze principes verbonden voelen. Daarnaast bied ik individuele en groepsbegeleiding en adviesdiensten aan en draag ik bij aan de verspreiding van GC als bestuurslid van het Oregon Network for Compassionate Communication.
Ik heb een bijzondere affiniteit met docenten, aangezien ik 35 jaar hoogleraar filosofie ben geweest, en met ouders en professionals in de geestelijke gezondheidszorg, omdat ik al even lang relatie- en gezinstherapeut ben – en al meer dan 25 jaar co-ouder van twee kinderen. Ik heb ook een bijzondere affiniteit met mensen die verantwoordelijk zijn voor de leiding van organisaties, omdat ik bijna acht jaar directeur ben geweest van het Center for Geweldloze Communicatie ( GC ), en ik wil graag een bijdrage leveren aan het werk van sociaal activisten. Ik woon in Eugene, Oregon, VS en beperk, vanwege COVID-19 en om gezondheidsredenen, mijn trainingen en consultaties tot Zoom.
