Tegelijkertijd droom ik van een wereld waarin de behoeften van ieder mens ertoe doen en we ons in onze onderlinge verbondenheid bewust zijn van het feit dat alle mensen dezelfde behoeften delen. Het is voor mij dan ook belangrijk om mensen in economisch minder bevoorrechte landen te ondersteunen bij het verkrijgen van toegang tot GC .

Ik leerde GC kennen in de periode dat ik als leerkracht de overstap maakte van de basisschool naar de middelbare school. Ik kreeg te maken met leerlingen die de moed bijna hadden opgegeven, weinig enthousiasme voor school hadden en voor wie de Duitse taal, omdat ze uit andere landen kwamen, een vreemde taal was. In deze fase was het een grote steun voor mij dat ik hun behoeften kon benoemen en zag dat ze die woorden begrepen en dat ik met hen in contact kon komen.

Geboren en getogen in het naoorlogse Berlijn, in de tijd van de Koude Oorlog tussen Oost en West, een tijd waarin het fascisme nog niet was verwerkt en afgehandeld, heb ik als kind veel geweld meegemaakt en raakte ik erg ontmoedigd. Als tiener was ik boos en schaamde ik me voor wat er in Duitsland tijdens het naziregime was gebeurd en ervoer ik – ook binnen mijn eigen familie – hoe erg het kan zijn om een ​​'doorgeefluik' te zijn. Als volwassene heb ik mijn verleden kunnen verwerken – mede dankzij empathische therapeuten – en tegelijkertijd besefte ik dat ik de middelen die ik tot mijn beschikking had, zou inzetten voor 'vrede' – binnen mijn vakgebied en daarbuiten.

Door middel van Gestaltpedagogie, Geweldloze Communicatie en Qigong heb ik de middelen en de kracht gekregen om dit te implementeren, echt vanuit een houding van liefde, het besef dat iedereen een behoefte vervult door iets te doen wat ik ook deel, om anderen te benaderen en te kijken hoe we samen onze behoeften kunnen vervullen en strategieën kunnen vinden die ons verrijken. Het helpt enorm om een ​​sociaal netwerk te hebben, om verbondenheid te ervaren in gezamenlijke actie en een gedeelde visie, waarin we gemeenschap ervaren, soms zelfs tot het punt van saamhorigheid, en om daar structuren te ontwikkelen die ons leven dienen.

Voor mij geldt dit niet alleen op lokaal niveau, maar ik zou deze verbinding ook graag op nationaal en internationaal niveau zien en daaraan bijdragen waar ik kan. Met deze achtergrond ben ik sinds 2008 actief in Kenia. Ik ben er elk jaar geweest, behalve in 2021 en 2022 vanwege corona. Ik heb bijgedragen aan de opleidingen daar, leraren getraind, was betrokken bij twee IIT's en werk nu als mentor voor mensen uit verschillende Afrikaanse landen die een certificaat willen behalen.