Ik heb een lerarenopleiding voor het basisonderwijs gevolgd. De meest vormende ervaringen in mijn leven vonden plaats in mijn interacties met mijn familie en de mensen om me heen. Juist deze interpersoonlijke relaties maakten mijn innerlijke patronen en emotionele wonden direct duidelijk tijdens mijn lerarenopleiding – en dat doen ze tot op de dag van vandaag.

In 2016 werkte ik als leerkracht op een openbare school in Zwitserland toen ik getuige was van een situatie waarin kinderen door een leerkracht werden gestraft. De scène riep een sterke reactie bij me op, waardoor ik besloot in gesprek te gaan met de schoolleiding en de betreffende leerkracht. Het lukte me echter niet om hen ervan te overtuigen dat straffen geen constructieve manier is om met kinderen om te gaan.

In mijn zoektocht naar een gemeenschap die draait om samenwerking, gelijkheid en relaties, kwam ik in contact met Geweldloze Communicatie. Tot mijn verbazing realiseerde ik me al snel dat mijn reactie op het incident op school veel meer te maken had met mijn eigen innerlijke dynamiek dan met de leerkracht zelf. Tegelijkertijd begon ik te begrijpen dat strafpraktijken geworteld zijn in een lange geschiedenis van sociale dominantiestructuren.

Door middel van zelfempathie kwamen wonden die ik in mijn kindertijd had ervaren en waarvan ik getuige was geweest, aan het licht. Ik ben mijn empathiemaatjes en trainers enorm dankbaar voor deze ervaringen, omdat ze een nieuwe weg naar verbinding en innerlijke groei voor me hebben geopend. Een andere bron van kracht voor mij is het idee dat er iets groters is dat me steunt en versterkt, zelfs in moeilijke en pijnlijke tijden. Hieruit is een diep vertrouwen gegroeid dat er zelfs uit pijnlijke ervaringen iets waardevols kan voortkomen.
Zelfoverstijging, zelfempathie en kennis van trauma en machtsstructuren vormen de basis van mijn werk als trainer. Ze stellen me in staat om mensen met aanwezigheid, waardigheid en openheid te ontmoeten.

Het geeft me nu veel vreugde en zin om kinderen te begeleiden in hun groei – niet in de laatste plaats als moeder van twee kleuters en in een levendig gezinsleven waar vaak veel kinderen samenkomen. Daarnaast deel ik de principes van Geweldloze Communicatie met instellingen zoals scholen, kerken en gezinnen. Ik leid oefengroepen en werk als familiemediator. Ik werk ook aan een boekproject voor ouders en scholen.

Ik zet me in het bijzonder in voor het creëren van ruimtes die verder gaan dan simplistisch zwart-wit denken, waar genuanceerde ervaringen mogelijk zijn. Ik ben verheugd deel uit te maken van de internationale GC gemeenschap en dit werk met zorg te delen als officiële vertegenwoordiger van het Center for Geweldloze Communicatie.