Ga direct naar de hoofdinhoud

Wereldvrede, positieve vrede, en hoe bereiken we dat?

Een overzicht van de volgende boeken: Positive psychology: Reflections on peace education, nonviolence, and social change, US + them: Tapping the positive power of difference, en Positive relationships: Evidence-based practice across the world.

Artikel in een wetenschappelijk tijdschrift van Julie Meranze Levitt, in het Engels (2014).
Vrede en conflict: Tijdschrift voor vredespsychologie, 20(1), 100–104

Bespreekt de boeken Positive Psychology: Reflections on Peace Education, Nonviolence, and Social Change van Andrew Fitz-Gibbon (2010); US + Them: Tapping the Positive Power of Difference van Todd L. Pittinsky (2012); en Positive Relationships: Evidence-Based Practice Across the World van Sue Roffey (zie record 2011-30125-000).

Deze boeken verkennen recente paradigmaverschuivingen in de visie op vrede, of zoals Roffey het noemt, in de ontwikkeling van positieve relaties. Fitz-Gibbon put uit een breed scala aan perspectieven om de rol van vredeseducatie bij het bereiken van vrede te onderzoeken. Pittinsky richt zich specifiek op onze houding ten opzichte van de ander – degenen die anders zijn dan wijzelf – en onderzoekt hoe we samen kunnen werken om culturele vooroordelen te overstijgen. Roffey betoogt dat het opbouwen van relaties essentieel is voor zowel menselijke als maatschappelijke ontwikkeling, en uiteindelijk, zo zou je kunnen concluderen, voor nationale en internationale vrede. De artikelenbundel van Fitz-Gibbon biedt een breed scala aan perspectieven die ons uitdagen om genuanceerde ideeën te ontwikkelen over wat we moeten bestuderen en hoe we onze jongeren moeten opleiden om te streven naar wereldwijde positieve vrede, een fundamentele voorwaarde om te overleven en goed te overleven. Er is behoefte aan specifieke modelontwikkeling, zoals die van Pittinsky, waarin nieuwe perspectieven op groepsverbindingen en vrede worden geschetst en methodologie voor onderzoek wordt aangeboden. Zijn frisse kijk op het onderzoek van andere onderzoekers en zijn gebruik van concrete geopolitieke gebeurtenissen als voorbeelden zijn nuttig om onze eigen ideeën over groepsrelaties en wat we willen meten te herzien.

We hebben recensies nodig, zoals die in Roffeys verzameling, die inspiratie bieden voor toekomstig onderzoek, programma's en interventies. Modellen bouwen is hier nog te vroeg. Cruciaal is dat Roffeys bijdragers niet alleen putten uit Seligmans onderzoek naar positieve psychologie en programmaontwikkeling, maar ook uit het werk van anderen die positieve, op vrede gebaseerde relaties onderzoeken. (PsycINFO Database Record (c) 2016 APA, alle rechten voorbehouden)