Context: Begeleiders hebben authentieke feedback van artsen in opleiding nodig om hun onderwijsvaardigheden voortdurend te verbeteren. Bestaande evaluatie-instrumenten vragen artsen in opleiding om begeleiders te beoordelen aan de hand van vooraf vastgestelde criteria. Deze instrumenten bieden begeleiders echter geen concrete richtlijnen over gedrag dat ze zouden moeten veranderen of juist behouden om te voldoen aan de praktijk- en leerbehoeften van de artsen in opleiding. 

Doel: De beste begeleidingspraktijken vanuit het perspectief van de artsen in opleiding in kaart brengen door de feedback die zij aan hun begeleiders hebben gegeven te analyseren. 

Studieopzet en -analyse: We hebben een kwalitatieve thematische analyse uitgevoerd op feedback die is verzameld tijdens begeleidingsgesprekken met artsen in opleiding. Met behulp van de "Geweldloze Communicatie" (GC)-methode hebben we ongezouten feedback van artsen in opleiding, waarvan sommige psychologisch schadelijk zouden kunnen zijn, omgezet in uitspraken die eindigen op "verzoeken" in plaats van oordelen of evaluaties. Elk verzoek werd gecodeerd en gekoppeld aan een onderwijsthema. Binnen elk thema werden individuele verzoeken door codeerders in paren samengevoegd tot uitspraken die de intentie van de individuele verzoeken weerspiegelden. Deze uitspraken werden besproken en herzien en vervolgens aan alle artsen in opleiding verspreid voor correctie en aanvulling. 

Context of dataset: Een enkele opleiding tot huisarts, gebruikmakend van de 188 verzoeken die zijn gegenereerd tijdens 32 feedbacksessies. 

Onderzochte populatie: Artsen die huisartsen in opleiding begeleiden in een poliklinische setting. 

Interventie/Instrument: Feedback werd geformuleerd aan de hand van de 4 aspecten van GC: "Wanneer je [een bepaald gedrag] vertoont, voelen we [een oprecht gevoel]. We hebben [een behoefte waaraan niet wordt voldaan]. Alstublieft [verzoek om een ​​bepaald gedrag]." Alle gedragingen worden in positieve bewoordingen beschreven ("Doe alstublieft X"). Deze verzoeken om gedrag dienden als basis voor het identificeren van best practices. 

Resultaatmetingen: Uitspraken over beste praktijken gebaseerd op de feedback die coassistenten aan hun begeleiders hebben gegeven. 

Resultaten: We hebben 26 best practices ontwikkeld en deze georganiseerd op basis van verschillende onderdelen van de begeleidingssessie: het creëren van een leerklimaat; vóór de patiëntenzorgsessie; tijdens de begeleiding; en de nabespreking na de sessie. 

Conclusie: Het begeleiden van artsen in opleiding in een poliklinische setting vereist genuanceerde en doelgerichte begeleiding op het gebied van...