Doel: Herstelrecht (RJ) als praktijk en denkwijze wint aan populariteit binnen de academische geneeskunde en gezondheidszorg. De auteurs willen in kaart brengen in hoeverre RJ-training en -praktijken zijn onderzocht, verkend en toegepast binnen de gezondheidszorg, de geneeskunde en de academische wereld. 

Methode: In juli 2021 voerden de auteurs een verkennend literatuuronderzoek uit, waarbij ze vier databases doorzochten naar peer-reviewed artikelen en boekhoofdstukken over herstelrecht. De auteurs gebruikten ook literatuuronderzoek en eigen kennis om relevant werk toe te voegen. Onafhankelijk van elkaar beoordeelden de reviewers de titels en samenvattingen van de artikelen en de volledige teksten van potentieel geschikte artikelen aan de hand van inclusie- en exclusiecriteria. Uit elk opgenomen artikel haalden de auteurs het publicatiejaar, het land van herkomst van de eerste auteur, de specifieke screeningscriteria waaraan werd voldaan en de diepgang waarmee herstelrecht werd besproken, op. 

Resultaten: Van de 599 gescreende artikelen werden 39 artikelen en boeken opgenomen (gepubliceerd tussen 2001 en 2021). Vijfentwintig (64%) artikelen bespraken de theorie van herstelrecht, maar slechts weinig artikelen beschreven de toepassingspraktijken in detail. Tien (26%) artikelen verwezen alleen naar de term 'herstelrecht' en zeven (18%) bespraken juridische toepassingen in de gezondheidszorg. Vierenvijftig procent was afkomstig van buiten de Verenigde Staten. Artikelen beschreven over het algemeen het gebruik van herstelrecht om schade aan te pakken en lieten vaak de kans onbenut om het vermogen van herstelrecht te onderzoeken om proactief een gemeenschap en cultuur op te bouwen die schade helpt voorkomen. 

Conclusie: Herstelrecht in de gezondheidszorg is een snelgroeiend vakgebied dat een kader biedt voor het opbouwen van sterkere gemeenschappen, het authentiek voorkomen van en reageren op schade, en het bevorderen van radicale inclusie van diverse deelnemers.