Deze kwalitatieve casestudy onderzoekt de integratie en beoordeling van vredestaal door docenten Engels in diverse pedagogische praktijken, met een focus op het verkennen van zowel gewelddadige als geweldloze terminologieën die door leerlingen in de klas worden gebruikt. Voor de dataverzameling werden diepte-interviews afgenomen met vijf docenten Engels, aangevuld met twee extra docenten en vijf leerlingen. De data werden thematisch geanalyseerd, waarbij vijf essentiële thema's naar voren kwamen voor gewelddadige en geweldloze formuleringen en terminologieën die door leerlingen werden gebruikt, zoals: moralistische oordelen, culturele en religieuze uitingen, positieve en aanmoedigende taal, bevordering van vreedzame communicatie en teamwork, en het gebruik van beleefde taal.

Ten tweede worden vijf opkomende thema's in de integratie van vredestaal onthuld: het bevorderen van inclusieve en vreedzame taal, het cultiveren van een vredescultuur door middel van interactieve pedagogiek, het integreren van cultureel inclusief lesmateriaal, het consequent toepassen van vredestaal binnen het vakgebied en samenwerking met collega-docenten of experts. Ten derde worden vier essentiële thema's belicht voor het meten van succes in de Engelse taalonderwijspedagogiek: beoordeling van vreedzame effectiviteit, feedbackmethoden voor vredespedagogiek, positieve gedragsveranderingen bij leerlingen en deelname aan professionele ontwikkelingsmogelijkheden op het gebied van vredesbewustzijn. De casestudies tonen zowel overeenkomsten als verschillen in de manier waarop docenten Engels als vreemde taal vredestaal in hun lessen integreren en het succes ervan meten, ondanks het feit dat ze zowel gewelddadige als niet-gewelddadige uitingen bij leerlingen tegenkomen.