Kansen en uitdagingen bij het voorkomen van geweld tegen adolescente meisjes door middel van gender-transformatieve, gezinsgerichte ondersteuningsprogramma's in Noordoost-Nigeria
Achtergrond: Huiselijk geweld is een van de meest voorkomende vormen van gendergerelateerd geweld waarmee adolescente meisjes in humanitaire contexten te maken krijgen. Steeds meer bewijs toont aan in hoeverre verschillende vormen van huiselijk geweld, waaronder partnergeweld, geweld tegen kinderen en geweld tussen broers en zussen, elkaar in hetzelfde huishouden overlappen. Er is echter weinig bewijs voor effectieve gezinsondersteuningsprogramma's die geweld tegen meisjes verminderen door de overlappende vormen van huiselijk geweld aan te pakken, met name in het Mondiale Zuiden. Door middel van een kwalitatieve implementatie-evaluatie, gebaseerd op een gefundeerde theoretische benadering, onderzochten we de waargenomen impact van een gender-transformatieve, gezinsgerichte ondersteuningsinterventie gericht op het versterken van de beschermingsmechanismen van adolescente meisjes tegen geweld, onder deelnemers aan het programma in twee gemeenschappen van intern ontheemden: Maiduguri, Borno State, Noordoost-Nigeria.
Methoden: We hebben zes diepte-interviews en zes focusgroepgesprekken gehouden met volwassen verzorgers; zes participatieve activiteiten en vier interviews in duo's met adolescente meisjes en jongens; en twaalf interviews met sleutelinformanten, namelijk programmamedewerkers. Criteriumsteekproeven werden gebruikt om 21 mannelijke verzorgers, 21 vrouwelijke verzorgers, 23 adolescente jongens en 21 adolescente meisjes te rekruteren; doelgerichte steekproeven werden gebruikt om twaalf programmamedewerkers te rekruteren voor deelname aan de kwalitatieve onderzoeksactiviteiten. Alle interviews werden audio-opgenomen, vertaald en getranscribeerd. In een gezamenlijk codeerproces gebruikte een team van verschillende belanghebbenden toegepaste thematische analyse in Dedoose om opkomende thema's in de data te identificeren.
Resultaten: De deelnemers rapporteerden een verminderde tolerantie voor en het plegen van geweld tegen meisjes binnen het gezin, en onderschreven hun recht op bescherming tegen geweld op gemeenschapsniveau. Naast deze zelfgerapporteerde veranderingen in houding en gedrag, bleven bepaalde normatieve, patriarchale normen die de behandeling van adolescente meisjes bepalen echter wel behouden.
Conclusies: Deze studie draagt bij aan de onderbouwing van gendertransformatieve, gezinsgerichte ondersteuningsprogramma's en de impact daarvan op het voorkomen van geweld tegen adolescente meisjes in humanitaire noodsituaties. Door onze bevindingen te plaatsen binnen een feministische analyse van geweld, vestigt deze studie de aandacht op de complexiteit van programma's gericht op het veranderen van gendernormen binnen gezinnen in conflictgebieden, en benadrukt de noodzaak van programma's die op holistische wijze de relationele, maatschappelijke en structurele oorzaken van geweld tegen meisjes in noodsituaties aanpakken.