Ga direct naar de hoofdinhoud

Een verkennend onderzoek - Strategieën voor Geweldloze Communicatie voor docenten in het voortgezet onderwijs met behulp van een Quality Learning Circle-aanpak

Masterscriptie van Hooper, Lee Ian-Paul. in het Engels (2015)
Universiteit van Canterbury, Masterscriptie Onderwijs

Leraren spelen een belangrijke rol in het faciliteren van leren. De manier waarop zij relaties met leerlingen opbouwen is cruciaal om ervoor te zorgen dat de klasomgeving zowel de academische als de persoonlijke groei van leerlingen ondersteunt (Evans & Harvey, 2012). Gezien het belang van relaties binnen de klas en de invloed daarvan op het gedrag van leerlingen, volgde dit onderzoek twee paden. Ten eerste onderzocht het hoe een persoonsgerichte benadering kan bijdragen aan het bevorderen van positieve relaties binnen een onderwijscontext. Er werd gekozen voor een benadering genaamd Geweldloze Communicatie ( GC ) vanwege het potentieel om de empathie en interpersoonlijke communicatieve vaardigheden van leraren te verbeteren, en om minder oordelende percepties en reacties op uitdagend leerlinggedrag te bevorderen (Rosenberg, 2003a). Ten tweede werd een Kwaliteitsleercirkel (QLC) model gebruikt als methode om de ervaringen van leraren met het leren GC op een collegiale en ervaringsgerichte manier te oefenen en te delen. Er werd gekozen voor een samenwerkingsgerichte aanpak om te voorkomen dat leraren alleen werken, in de hoop dat het delen van verantwoordelijkheid voor de richting en besluitvorming de leraren meer autonomie zou geven.

Naast een kritische analyse GC onderzocht deze studie daarom ook de impact van een QLC op de professionele ontwikkeling van docenten. Het is een onderzoek met een inhoudelijke focus (namelijk het leren over de mogelijkheden van GC ) en tegelijkertijd een procesgerichte focus (namelijk het verkennen van de mogelijkheden van een kleinschalige aanpak voor de professionele ontwikkeling van docenten om inzichten te delen en te verkrijgen in hun praktijk). Aan het onderzoek namen vier docenten van twee middelbare scholen in een stedelijke omgeving in Nieuw-Zeeland deel. Deze docenten woonden zeven QLC-bijeenkomsten bij gedurende één schooljaar en vulden zowel een intakegesprek als een exitgesprek in om de impact en de mogelijkheden van zowel de inhoud ( GC ) als het proces (QLC) van het onderzoek te bepalen.

Daarnaast werden veldnotities gemaakt om de ervaringen van de docenten tijdens het QLC te documenteren. Een interpretatiemodel, gebaseerd op thematische analyse, werd gebruikt om de bevindingen te analyseren en te interpreteren. Dit om inzicht te krijgen in de manier waarop GC bijdroeg aan positieve relaties tussen docenten en leerlingen, en hoe het QLC de docenten een nieuwe manier bood om zich professioneel te ontwikkelen.

De docenten gaven aan dat het leren GC hen hielp om oordelen te vermijden en hun emotioneel bewustzijn in de klas te vergroten. Ze gebruikten met name processen binnen GC om hun emoties te reguleren in moeilijke situaties en om bewuster in dialoog te gaan met hun leerlingen. Bovendien gebruikten ze GC als een instrument om kritisch te reflecteren op hun eigen onderwijsopvattingen en de invloed daarvan op de interacties met hun leerlingen. De docenten bevestigden ook dat de samenwerkingsgerichte, ervaringsgerichte en ondersteunende aspecten van de QLC een omgeving boden waarin ze veilig een nieuwe aanpak konden oefenen. Door op deze manier samen te komen, creëerden de docenten een ruimte waar ze openlijk ideeën konden bespreken, ervaringen konden delen en samen oplossingen konden bedenken voor gemeenschappelijke contextuele problemen.

De implicaties van dit onderzoek zijn tweeledig: Ten eerste benadrukt het hoe op empathie gebaseerde programma's de potentie hebben om de emotionele zelfregulatievaardigheden en het vermogen tot perspectiefname van leerkrachten te vergroten. Ten tweede toont het de voordelen aan van het structureren van de professionele ontwikkeling van leerkrachten op een manier die actieve participatie, voortdurend leren en het creëren van een samenwerkingscultuur stimuleert. Aangezien leerkrachten steeds vaker te maken krijgen met stress en isolatie binnen hun beroep, zijn beide aspecten van dit onderzoek relevant voor hun welzijn, evenals voor het welzijn van de leerlingen die zij lesgeven.