Geweldloze Communicatie met ouderen, hen eren tijdens hun laatste levensjaren en het geweld van leeftijdsdiscriminatie

In de Griekse mythologie was Geras (vandaar de woorden "geriatrie" en "gerontologie" uit het Oudgrieks) de god van de ouderdom. Hij werd afgebeeld als een klein, verschrompeld oud mannetje. Geras' tegenpool was Hebe, een mooie vrouw, de godin van de jeugd. Hebe schonk nectar en ambrosia aan alle goden en godinnen op de Olympus. Geras daarentegen schonk niets zoets, maar diende juist de angst voor het broos worden, oud worden en sterven. Zijn Romeinse equivalent was Senectus (vandaar woorden als "Senior" en "Senatus").

Voor de Grieken was Geras ook een metafoor voor een handicap; hij wordt vaak afgebeeld leunend op een wandelstok. Vanuit een pragmatisch Latijns perspectief gaf ouderdom echter toegang tot wijsheid en daarmee tot politieke macht in de Senaat. Een "senior" werd zo iemand die respect verdiende, en "ouderdom" een te waarderen kwaliteit. Het statussymbool van ouderdom wordt erkend door het Latijnse woord "antianus", wat " meer geschiedenis": hier komen de woorden "oud", "ancienne" en in het Italiaans "anziano" vandaan.