Ga direct naar de hoofdinhoud

De uiting van geweldloosheid in communicatie en de relatie daarvan tot fysieke en mentale gezondheid

Ontwikkeling en validatie van een coderingssysteem voor het meten van de uiting van geweldloosheid in de communicatie tussen intieme partners in conflictsituaties

Doctoraal proefschrift van Young, Lissa Brett in het Engels (2011)
Universiteit van Massachusetts

Deze pilotstudie vormde het tweede deel van een onderzoeksprogramma dat was ontworpen om het gebrek aan literatuur over geweldloosheid in communicatie en het ontbreken van een valide meetinstrument voor de uiting van geweldloosheid in communicatie aan te pakken. In deze studie werden kwalitatieve reacties op een enkel scenario, dat een conflictsituatie tussen intieme partners uitbeeldde, gebruikt om een ​​coderingsschema te ontwikkelen voor het meten van de uiting van geweldloosheid in communicatie. Een diverse steekproef van 247 studenten aan een stedelijke, openbare universiteit vulde vragenlijsten in over fysieke en mentale gezondheid {Short-Form 36 Health Survey (SF-36, Ware & Sherbourne) en Positive and Negative Affect Schedule (PANAS; Watson & Clark, 1988)}, de uiting van geweldloosheid in communicatie {Elements of Geweldloze Communicatie Inventory ( GC ; Young, 2008)} en geweldloze aanleg {de Nonviolence Test (NVT; Kool & Sen, 1984)}.

Deze verkennende studie vond steun voor elementen van twee modellen voor de expressie van geweldloosheid in communicatie: het Geweldloze Communicatie ( GC )-model, bestaande uit tien communicatiehandelingen die de inhoud van de communicatie specificeren (wat men communiceert), en het Intensiteit/Toon-model (hoe men communiceert). Deze modellen onderscheiden geweldloze en conventionele [gewelddadige] communicatie als afzonderlijke continuüm. Dit onderscheid biedt steun voor de studie van geweldloosheid, en geweldloosheid in communicatie, als meer dan alleen de afwezigheid van geweld. De resultaten van deze studie bieden een veelbelovende basis voor verder gebruik, onderzoek en mogelijk verfijning van een coderingssysteem voor de expressie van geweldloosheid in communicatie. De bevindingen suggereren ook dat mensen met een grotere neiging tot geweldloosheid intensiever positieve, of 'levendige', communicatie gebruiken. Bovendien heeft deze neiging tot geweldloosheid, zowel in aanleg als in verbale communicatie, enig voorspellend vermogen voor verschillen in mentale gezondheid (meer positieve en minder negatieve emoties).