De noodzaak om de duurzaamheid van de rechtvaardige oorlog en geweldloosheid als middel om conflicten in het huidige tijdperk op te lossen opnieuw te onderzoeken, heeft een ethisch dilemma tussen rechtvaardigheid en vrede gecreëerd. Sommige recente studies in dit verband neigen naar geweldloosheid en pleiten voor een volledige afwijzing van de ethiek van de rechtvaardige oorlog vanwege het onvermogen ervan om onschuldige burgers te beschermen. Deze studie had daarom als doel de polariteit tussen de theorie van de rechtvaardige oorlog en geweldloosheid te onderzoeken, evenals hun relevantie voor de hedendaagse samenleving.

Het onderzoek analyseerde diverse literatuur en concludeerde dat de theorie van de rechtvaardige oorlog nog steeds relevant is voor een rechtvaardige verdediging. Om echter te voorkomen dat de theorie van de rechtvaardige oorlog wordt gebruikt om offensieve oorlogen te bevorderen, werd gesteld dat deze hernoemd zou moeten worden naar 'ethiek van vredesopbouw', die geweldloosheid en dialoog zou kunnen ondersteunen om duurzame vrede te bereiken. Aangezien de theorie van de rechtvaardige oorlog goed ontwikkeld is binnen de katholieke theologie, suggereert de studie verder onderzoek naar geweldloze communicatie , dat de ethiek van geweldloosheid uitbreidt en praktische vaardigheden voor dialoog aanreikt.