Effectieve empathietrainingen gebaseerd op wetenschappelijk bewijs zijn essentieel. Een theoretisch kader moet de voorgestelde interventies sturen en coherent zijn met de evaluatie van de dimensies, rekening houdend met het feit dat empathie tegenwoordig een multidimensionaal concept is. Deze studie had als doel om bij zorgprofessionals en/of studenten de effectiviteit van ervaringsgerichte versus humanistische training te bepalen, in termen van verbetering van het empathisch vermogen (dimensies) en het behoud van het geleerde in de loop van de tijd, en om de mate van coherentie tussen het voorgestelde theoretische model en de getrainde en geëvalueerde dimensies vast te stellen. Er werd een systematische review uitgevoerd met behulp van zes databases. De gegevens werden gesynthetiseerd en het risico op bias werd geanalyseerd met behulp van de Equator-richtlijnen.

Er werden 23 artikelen geselecteerd. Verder bewijs voor de effectiviteit van ervaringsgerichte interventies ten opzichte van humanistische onderwijsstrategieën werd gevonden. De meeste studies waren niet gebaseerd op een solide theoretisch kader en in deze gevallen werd inconsistentie geconstateerd tussen de getrainde empathiedimensies en de geëvalueerde dimensies. Hoewel een beter begrip van de variabele trainingsduur nodig is, worden interventies op middellange termijn aanbevolen. Het is noodzakelijk om het aantal multicenter gecontroleerde studies te verhogen; de interventie te specificeren die de empathiedimensies omvat; de gegevens te trianguleren van zorgprofessionals, patiënten en externe waarnemers; en monitoring te implementeren.