Achtergrond: We wilden de effecten onderzoeken van een trainingsprogramma gericht op geweldloze en non-verbale communicatie en zelfacceptatie onder Koreaanse verpleegkundestudenten.

Methoden: We rekruteerden studenten van verpleegkundeopleidingen aan drie universiteiten in de metropool Busan, Zuid-Korea. De studenten werden willekeurig verdeeld over een experimentele groep (n = 38) en een controlegroep (n = 36). Vervolgens vulden ze vragenlijsten in vóór en na de training. De gegevens werden verzameld in maart 2023. De experimentele groep volgde een programma van 390 minuten college, oefening, rollenspel, discussie en reflectie, verdeeld over dagelijkse sessies van 8 uur, in totaal acht sessies. De training was erop gericht studenten inzicht te geven in en te laten oefenen met geweldloze en non-verbale communicatie. De gegevens werden geanalyseerd met behulp van beschrijvende statistiek, chi-kwadraat toetsen en een gepaarde t-toets.

Resultaten: Vergeleken met de controlegroep vertoonde de experimentele groep na de interventie een significante verbetering in de geweldloze communicatie (t = -2,442, P = 0,020); er waren echter geen significante verschillen tussen de groepen in de scores voor non-verbale communicatie of zelfacceptatie na de interventie.

Conclusie: Op maat gemaakte communicatietrainingsprogramma's zijn nodig om de communicatieve vaardigheden van medisch personeel, waaronder verpleegkundestudenten, te verbeteren. Bovendien is het cruciaal om normen voor communicatieve competentie vast te stellen. Met name vanuit een langetermijnperspectief is een continue onderwijsstrategie vereist om de communicatieve vaardigheden van verpleegkundestudenten in Korea effectief te verbeteren. Het is mogelijk om trainingsprogramma's te ontwikkelen die de communicatieve competentie van verpleegkundestudenten systematisch kunnen verbeteren.