Dit essay onderzoekt de oorzaken van interreligieuze conflicten in Nigeria en de bijdrage van geweldloze communicatie aan de dialoog van sociale ontmoeting met het oog op het bereiken van authentieke religieuze vrijheid in Nigeria. De methode van zien, oordelen en handelen is gebruikt om relevante literatuur uit Nigeria en daarbuiten te analyseren. Door middel van zien en oordelen evalueert het essay kritisch een aantal publicaties die de oorzaken van interreligieuze conflicten en de situatie van religieuze vrijheid in Nigeria verklaren.

Om van theorie naar praktijk (daad) te gaan, wordt geweldloze communicatie verder onderzocht en wordt uitgelegd hoe deze kan bijdragen aan interreligieuze dialoog die sociale ontmoeting en authentieke religieuze vrijheid bevordert. Er wordt betoogd dat hebzucht, de strijd om economische middelen en gewelddadige communicatie – zoals moralistische oordelen, etikettering, kritiek en een gebrekkig besef van gedeelde menselijke behoeften – allemaal bijdragen aan interreligieuze conflicten. Daarnaast biedt geweldloze communicatie , die zich richt op het identificeren en bevredigen van menselijke behoeften – de kern van onze gedeelde menselijkheid – een vaardigheid die interreligieuze dialoog, sociale ontmoeting en authentieke religieuze vrijheid bevordert.