Binnen de wetenschappelijke literatuur over conflicthantering is Rosenbergs methode van Geweldloze Communicatie ( GC ) en de daaraan verbonden beweringen nog niet empirisch onderzocht. Dit verkennende artikel biedt een theoretisch kader voor deze methode, uitgaande van Golemans model van emotionele intelligentie. De rol van zelfempathie in conflicten werd onderzocht door middel van een experiment met gemengde methoden, waarbij de experimentele groep een zelfempathiebehandeling kreeg gebaseerd op GC , terwijl de controlegroep een afleidende taak kreeg.

De conflictsituatie betrof een conflict tussen de deelnemer en een hypothetische huisgenoot. De resultaten van de kwalitatieve inhoudsanalyse toonden aan dat zelfempathie mensen bewuster maakte van hun innerlijke toestand en dat deze mensen liever samenwerkten om het conflict op te lossen, terwijl deelnemers in de controlegroep het probleem afschoven. Naast de inhoudsanalyse werden de emoties van de deelnemers ook kwantitatief geanalyseerd.

Uit de resultaten bleek dat zelfempathie de intensiteit van emoties neutraliseert. De resultaten werden besproken om de beweringen van GC te verifiëren.

Trefwoorden: conflictmanagement, Geweldloze Communicatie, zelfempathie, emotie, inhoudsanalyse