In deze casestudy presenteren we een voorbeeld van een aangepaste versie van de stoelwerktechniek, genaamd 'stoelwerk met de empathische ander', en onderzoeken we het proces van emotionele verandering bij de deelnemer. We stellen vast dat rechtstreeks praten met de empathische ander de emotionele betrokkenheid van de deelnemer bij de taak ondersteunt en haar emotionele verwerking begeleidt door de vier noodzakelijke componenten van succesvol stoelwerk, zoals beschreven in eerder onderzoek: ervaringsgerichte toegang tot en intense expressie van primaire adaptieve emotie, expressie van gefrustreerde behoefte en een verschuiving in de representatie van zichzelf en de ander. Gebruikmakend van de zelfdeterminatietheorie conceptualiseren we de persoonsgerichte communicatie van de trainer als een fundamentele, behoefteondersteunende therapeutische handeling. Gedurende het hele stoelwerkproces betrekt de behoefteondersteunende positionering van de 'empathische ander', zoals geboden door de trainer, de deelnemer consequent bij de emotionele verwerking van onafgemaakte zaken: het verdiept en verbreedt haar emotionele exploratie, leidt haar ertoe gefrustreerde behoefte te uiten en uiteindelijk tot een verandering in de representatie van zichzelf en de ander.

We bespreken de bevindingen binnen het kader van de zelfdeterminatietheorie en in relatie tot onderzoek naar emotionele verandering en therapeutische praktijk. Eerder onderzoek heeft gewezen op de moeilijkheden die veel cliënten ondervinden bij het deelnemen aan stoelwerk. Door behoefteondersteunende communicatie te introduceren, gebaseerd op de zelfdeterminatietheorie, suggereren we dat de aangepaste techniek een mogelijke interventie is om de deelname aan stoelwerk en emotionele verandering te bevorderen.