Het grondstoffenverbruik per hoofd van de bevolking van de inwoners van Dancing Rabbit Ecovillage (DR) is in de meeste belangrijke categorieën minder dan tien procent van dat van de gemiddelde Amerikaan. Dit benadert het concept van "één planeet" in een land dat onevenredig veel bijdraagt ​​aan het wereldwijde grondstoffenverbruik.

Dit artikel onderzoekt de buitengewone energie- en grondstoffenbesparingen van DR vanuit het perspectief van de sociale praktijktheorie, die zich richt op de betekenissen, competenties en materialen die individuen combineren om dagelijkse praktijken vorm te geven. 

Deelnemende observatie en interviews met leden van de Dominicaanse Republiek onthullen hoe dit ecodorp op het platteland opmerkelijke energie- en grondstoffenbesparingen realiseert door af te stappen van het exclusieve bezit van kapitaalgoederen, te investeren in vaardigheden die het collectieve beheer van hulpbronnen bevorderen en verspilling tegen te gaan door gebruik te maken van lokaal beschikbare hulpbronnen.

De resultaten suggereren dat lokale overheden die geïnteresseerd zijn in duurzaamheid en klimaatmitigatie systemen van collectief hulpbronnenbeheer zouden moeten stimuleren in plaats van vast te houden aan de traditionele focus op het beïnvloeden van veranderingen in individuele consumptiekeuzes.