Een geweldloze benadering van onderwijs in sociale rechtvaardigheid

Dit artikel pleit voor een geweldloze benadering van onderwijs in sociale rechtvaardigheid. Ten eerste wordt de literatuur over onderwijs in sociale rechtvaardigheid doorgenomen, waarbij twee contrasterende en invloedrijke benaderingen – de kritische theorie en de poststructuralistische theorie – centraal staan ​​in een kritische analyse. Een geweldloze benadering wordt voorgesteld als alternatief. Ten tweede wordt het begrip sociale rechtvaardigheid opnieuw onderzocht om de samenhang met het begrip individu te onthullen, en wordt het concept van geweldloosheid met de nadruk op relationele aspecten besproken.

Drie facetten van geweldloosheid worden verder uitgewerkt: relationele dynamiek, innerlijke vrede en geweldloze middelen. Ten derde worden deze facetten vertaald naar belangrijke aspecten van een pedagogie van geweldloosheid: het integreren van innerlijk en uiterlijk werk; het verschuiven van de strijd tussen tegenstellingen naar de onderlinge afhankelijkheid van verschillen; het gebruiken en improviseren van geweldloze onderwijsstrategieën. Om theoretische inzichten te verrijken en praktische perspectieven te bieden, verweeft dit artikel ook internationale wijsheidstradities (waaronder Afrikaanse ubuntu, boeddhistische non-dualiteit en taoïstische dynamiek), mijn onderwijservaringen en de formulering van een geweldloze pedagogie van sociale rechtvaardigheid in de lerarenopleiding.