Mijn werk van de afgelopen twintig jaar is gericht geweest op conflictresolutie, vredesopbouw en dialoogprocessen, voornamelijk in conflictgebieden in Oost-Europa en de Kaukasus. Door dit werk zijn veel concepten Geweldloze Communicatie bij me opgekomen voordat ik ze zo leerde benoemen.

Achteraf gezien had ik graag meer geweten over emoties en hoe ze in ons lichaam worden opgeslagen, over de diepte en kracht van universele menselijke behoeften, toen ik moeilijke dialogen begeleidde tussen mensen van beide kanten van bijvoorbeeld het conflict tussen Georgië en Zuid-Ossetië, waaronder ex-strijders en de vrouwen en moeders van degenen die in de gevechten om het leven waren gekomen. Toch hebben deze gesprekken geleid tot meer wederzijds begrip en vormden ze kleine stappen in een helingsproces.

In 2014, het eerste jaar van de (toen nog beperkte) Russische invasie van Oekraïne, noemde een collega de principes van empathisch luisteren van Marshall Rosenberg, precies op het moment dat we luisterden naar de persoonlijke verhalen en verschillende standpunten van inwoners van de inmiddels bijna volledig verwoeste stad Bakhmut in de Oekraïense regio Donetsk.

Ik begon actief met het leren en delen GC , voornamelijk in Oekraïne, waar ik samen met Carl Plesner en Olena Hantsyak de Peace Engineer School heb opgezet. Dit is een intensief trainings- en praktijkproject dat (met de hulp van vele andere gecertificeerde trainers!) Oekraïners GC en conflictresolutievaardigheden heeft bijgebracht, waardoor ze als interne bemiddelaars kunnen optreden.

Tot begin 2025 bleef ik werkzaam als projectleider voor de regio Oost-Europa en Eurazië bij PAX, de grootste vredesorganisatie van Nederland. Dit werk bracht me in contact met politici en ambtenaren, kerkleiders en geestelijken, militairen en politieagenten, onderzoekers, journalisten, ngo's, activisten, vrijwilligers, betrokken jongeren en andere groepen mensen die zich inzetten voor het algemeen belang: mensen die te maken hebben met conflicten van allerlei aard en vormen en de gevolgen daarvan. Ik ben dankbaar voor de manier waarop GC me in staat heeft gesteld om gevoelige processen rond pijnlijke onderwerpen als oorlog en geweld met meer zorg, vaardigheid en diepgang op te zetten en te begeleiden.

2023 was voor mij persoonlijk een jaar van groot verlies, waarin ik bijzonder dankbaar ben geweest dat ik deel uitmaak van de GC gemeenschap en dat ik heb ervaren hoe GC ons op persoonlijk niveau kan helpen door ons in contact te houden met onszelf, met onze diepste gevoelens en behoeften, juist in zeer moeilijke tijden. De plotselinge dood van mijn twee zoons en hun vader bracht me ertoe om op een nog dieper niveau contact te maken met de menselijke ervaringen van pijn, verlies, verdriet en rouw.

Het confronteerde me ook met de mate waarin westerse, geïndividualiseerde samenlevingen zich ongemakkelijk zijn gaan voelen bij verlies, pijn, conflicten en 'moeilijke' emoties, en waarin ze gemeenschappelijke rituelen voor rouw en heling zijn kwijtgeraakt.

Meer dan ooit ben ik me bewust van waar mijn bijdrage ligt: ​​alle aspecten van het mens-zijn met zorg, mededogen en helderheid omarmen; mensen die leven met verlies en conflict in staat stellen de volledige complexiteit van ons leven als mens te ervaren in een onderling verbonden wereld vol tegenstrijdigheden.

Onderwerpen en vragen die ik onderzoek en waarmee ik werk, zijn onder andere:

• Diep contact maken met de aspecten van ons leven die ongemakkelijk, verontrustend of anderszins storend zijn: pijn, verdriet, woede, haat, schaamte en trauma.
• Het overwinnen van oud leed, zowel op individueel als collectief niveau; het verbinden van GC met praktijken op het gebied van geestelijke gezondheidszorg (voornamelijk binnen sociale en kerkelijke structuren) en het creëren van een collectief geheugen.
• Werken met conflicten, klein of groot, openlijk of latent; ze aan het licht brengen, de belangrijkste drijfveren van alle betrokkenen achterhalen en helpen om duidelijkheid te scheppen en de bijbehorende transformatie te bewerkstelligen.
• Het is belangrijk om meer groene cultuur ( GC in vredesopbouw te integreren (bijvoorbeeld door GC -principes in projectmanagement op te nemen) en de vredesopbouw binnen GC te behouden, oftewel: GC verder te ontwikkelen dan een individuele oefening in het leren om in samenwerking met anderen in onze behoeften te voorzien. De component sociale verandering blijft essentieel: structuren transformeren zodat ze het leven van alle wezens op onze prachtige planeet meer dienen.
• Het ondersteunen van de Oekraïense GC gemeenschap bij de groei en ontwikkeling ervan, en het onderzoeken van manieren om GC te 'vertalen' naar de meer op het collectief georiënteerde samenlevingen van de (Zuid-)Kaukasus.

-------

Mijn eerste opleiding was in de filologie. Het leren van talen is altijd een interessegebied voor me gebleven en ik vind het geweldig hoe ze nieuwe horizonten openen en toegang geven tot nieuwe manieren om de wereld te bekijken. Met het oog op het communicatieaspect van GC , vind ik het belangrijk om bewust met woorden om te gaan en te zoeken naar woorden die onze geleefde ervaringen het meest nauwkeurig weergeven.

Hoewel ik ze niet allemaal perfect beheers, geef ik wel les en training in alle talen die in mijn profiel staan ​​vermeld.