مربی ان وي سي | تسهیل‌گر | مربی | متخصص رهبری دلسوز | از بنیانگذاران بنیاد کارونا بالی

Wayan Rustiasa is a Certified Trainer in ارتباط بدون خشونت ( ان وي سي ) with the Centre for ارتباط بدون خشونت (C ان وي سي ) , a educator, تسهیلگر و یادگیرنده مادام العمر از Bali, Indonesia. کار او ریشه در تعهد عمیق به پرورش ارتباط انسانی، پرورش شفقت و حمایت از افراد و جوامع در کشف مجدد تمامیت ذاتی آنها دارد.

وایان که در بالی متولد و بزرگ شده است، درک عمیقی از زندگی دارد که عمیقاً تحت تأثیر سنت‌های فرهنگی و معنوی بالی، به ویژه ارزش‌های ارتباط متقابل، هماهنگی، قدردانی و تکریم زندگی قرار گرفته است. این مبانی همچنان بر رویکرد او به تحول شخصی، آموزش، رهبری و توسعه جامعه تأثیر می‌گذارند.

سفری پر از آموزش و خدمت

در سال ۲۰۰۷، وایان بنیاد کارونا بالی (Yayasan Karuna Bali) را تأسیس کرد، یک سازمان غیرانتفاعی که به توانمندسازی جوانان از طریق آموزش، توسعه فردی و یادگیری مبتنی بر ارزش‌ها اختصاص دارد. این بنیاد از طریق ابتکار آموزشی خود، کالج کامپوهان، از صدها جوان اندونزیایی در توسعه مهارت‌های ارتباطی، خودآگاهی، اعتماد به نفس و ظرفیت مشارکت معنادار در جوامع خود حمایت کرده است.

وایان، به عنوان یکی از بنیانگذاران و رئیس شورای بنیاد، همچنان از چشم‌انداز آموزشی آن حمایت می‌کند که نه تنها دانش و مهارت‌های عملی، بلکه شخصیت، دلسوزی و مسئولیت‌پذیری را نیز پرورش می‌دهد.

سفر حرفه‌ای او شامل تسهیل توسعه رهبری، آموزش ارزش‌های زندگی، برنامه‌های رشد شخصی و آموزش ارتباطات است. در طول این تجربیات، او به طور فزاینده‌ای به ابعاد درونی رفتار انسان، به ویژه نحوه ارتباط افراد با خودشان، واکنش به تعارضات و جستجوی ارتباط و تعلق خاطر علاقه‌مند شده است.

Discovering ارتباط بدون خشونت

سفر وایان با ارتباط بدون خشونت در سال ۲۰۱۲ آغاز شد، زمانی که او از طریق دورست کمپبل-راس با کار دکتر Marshall B. Rosenberg آشنا شد. آنچه که به عنوان کاوشی در رویکرد ارتباطی آغاز شد، به تدریج به یک سفر شخصی عمیق برای خودشناسی و دگرگونی تبدیل شد.

در سال ۲۰۱۶، او فرآیند اخذ گواهینامه C ان وي سي را آغاز کرد. سفر او در طول سال‌های متمادی، در کنار مسئولیت‌های خانوادگی، چالش‌های سلامتی، تعهدات حرفه‌ای و یادگیری شخصی مداوم، ادامه یافت. وایان به جای اینکه این تجربیات را به عنوان وقفه ببیند، آنها را به عنوان فرصت‌هایی برای تعمیق درک خود از شفقت، آسیب‌پذیری، پذیرش و حضور شناخت.

در سپتامبر ۲۰۲۶، او به عنوان مربی دارای گواهینامه C ان وي سي شناخته شد و این نقطه عطف مهمی در سفری بود که همچنان در حال تکامل است.

یکی از مهم‌ترین دستاوردهای او، تغییر رویکرد از تلاش برای تمرین صحیح ان وي سي به سمت تجسم آگاهی از آن در زندگی روزمره بوده است. برای وایان، ارتباط بدون خشونت چیزی بیش از روشی برای ابراز احساسات و نیازها است. این دعوتی است برای تغییر نحوه درک ما از خود و دیگران، به ویژه در لحظات درد، قضاوت، درگیری و قطع ارتباط.

او معتقد است که در پسِ قضاوت‌ها، رفتارها و واکنش‌های محافظتی انسان، نیازهای جهانی انسان و چیزی گرانبها وجود دارد که به دنبال مراقبت و درک است.

شفقت به عنوان راهی برای بودن

در قلب کار وایان یک پرسش ساده اما عمیق وجود دارد: چه چیزی ممکن می‌شود وقتی که ما با کنجکاوی و نه با قضاوت، با خودمان و یکدیگر روبرو می‌شویم؟

رویکرد او ارتباط بدون خشونت ، همدلی با خود، آگاهی ذهن آگاهانه، رهبری تأملی و بینش‌هایی از توسعه انسانی و سنت‌های معنوی را در بر می‌گیرد.

او به ویژه به بررسی این موضوع علاقه‌مند است که چگونه الگوهای محافظ عادتی، زخم‌های عاطفی و باورهای محدودکننده می‌توانند به جای موانعی که باید بر آنها غلبه کرد، به دریچه‌هایی برای خودشناسی بیشتر تبدیل شوند.

وایان از طریق کارگاه‌ها، دوره‌های آموزشی، مربیگری و تسهیل‌گری گروهی، فرصت‌هایی را برای افراد ایجاد می‌کند تا تجربیات درونی خود را کشف کنند، نیازهای نهفته در رفتارهای خود را بشناسند و امکانات جدیدی را برای ارتباط با خود و دیگران کشف کنند.

تسهیلگری او بر حضور، اصالت، امنیت عاطفی، آزادی انتخاب و احترام به سفر منحصر به فرد هر فرد تأکید دارد. او به جای اینکه خود را به عنوان کسی که پاسخ‌ها را می‌داند معرفی کند، در پی همراهی دیگران در کشف خرد و ظرفیت خودشان برای تحول است.

پیوند تحول درونی و تغییر اجتماعی

وایان معتقد است که تغییر اجتماعی پایدار با تغییر کیفیت روابط ما، از جمله رابطه‌ای که با خودمان داریم، آغاز می‌شود.

کار او فراتر از توسعه فردی، خانواده‌ها، مدارس، محل‌های کار و جوامع را در بر می‌گیرد. او به ویژه مشتاق است تا ارتباط دلسوزانه را به آموزش و پرورش وارد کند، از والدین و معلمان حمایت کند، جوانان را توانمند سازد و رهبری مبتنی بر انسانیت مشترک را به جای سلطه یا ترس تشویق کند.

در سال ۲۰۲۶، او به همراه همسرش، یایاسان ماسوارا آسیه اندونزی را تأسیس کرد، سازمانی که به ترویج ارتباط آگاهانه، شفقت، رهبری تأملی، روابط شفابخش و تحول اجتماعی مسالمت‌آمیز اختصاص دارد.

او جوامعی را تصور می‌کند که در آنها بتوان با کنجکاوی به تفاوت‌ها نزدیک شد، اختلافات می‌توانند به فرصت‌هایی برای درک متقابل تبدیل شوند و به کرامت و نیازهای مردم احترام گذاشته شود.

بازگشت به تمامیت

وایان در کنار کار حرفه‌ای خود، همچنان به کاوش در ابعاد عمیق‌تر تجربه انسانی از طریق تأمل، کاوش معنوی و نوشتن ادامه می‌دهد.

یکی از مضامین تکرارشونده در کاوش‌های او، درک این نکته است که کمال چیزی نیست که باید به آن دست یابیم، آن را به دست آوریم یا شایسته‌ی آن شویم. بلکه چیزی است که می‌توانیم آن را به خاطر بسپاریم و در زیر لایه‌های ترس، شرطی‌شدگی و جدایی، دوباره با آن ارتباط برقرار کنیم.

این درک، الهام‌بخش اثر در حال توسعه‌ی اوست، «راه خانه - به یاد تمامیتی که هرگز از دست نداده‌ایم»، دعوتی برای کاوش در تعلق، جوهره، شفقت و سفر بازگشت به خویشتن.

برای وایان، مسیر شفقت به معنای تبدیل شدن به یک فرد کامل یا از بین بردن رنج نیست. بلکه به معنای یادگیری مواجهه با زندگی است، آنگونه که با آگاهی، مهربانی، شجاعت و گشودگی بیشتر آشکار می‌شود.

او همچنان در بالی زندگی و کار می‌کند و آموخته‌های خود را به اشتراک می‌گذارد، در حالی که همچنان دانش‌آموز زندگی، روابط و خرد موجود در تجربیات روزمره انسانی است. عمیق‌ترین آرزوی او کمک به جهانی است که در آن مردم بتوانند انسانیت مشترک خود را به خاطر بسپارند، به ارزشمندی زندگی احترام بگذارند و شفقت را نه صرفاً به عنوان چیزی که تمرین می‌کنند، بلکه به عنوان بیان طبیعی شخصیت خود تجربه کنند.