مدتی طول کشید تا این موضوع را بفهمم و بفهمم که چرا چیزی به عنوان کار هدفمند عملاً وجود ندارد. در ده سال فعالیت در صنعت انرژی، شاهد پادشاهی‌ها، جنگ‌ها و مبارزات برای بقا بوده‌ام. این به هیچ وجه بی‌اهمیت نیست - در واقع، برای فرد از اهمیت بالایی برخوردار است - اما به سختی فرصتی، چه رسد به مهارت‌ها یا ساختارها، برای مقابله با آن یا استفاده از این اطلاعات وجود دارد. برعکس: "احساسات اینجا جایی ندارند!" اما این به سختی احساسات را آزار می‌دهد.

آنها هنوز آنجا هستند. هرچه فضای کمتری به آنها بدهید، تأثیر آنها بیشتر است. برنامه کارشناسی ارشد "مشاوره" دری را برای مشاوره فرآیند برای من باز کرد و مرا به سمت علاقه‌ام و یک مهارت حرفه‌ای دیگر سوق داد: شکل‌دهی به همکاری، که با هر فرد - با من، با شما - شروع می‌شود و با گسترش دامنه، از پیچیدگی آن کاسته نمی‌شود. به مدت ۱۵ سال، من به عنوان یک توسعه‌دهنده سازمانی، میانجی، سرپرست، مربی و مدرس دانشگاهی، عمیقاً درگیر مشاوره - در هر دو بخش انتفاعی و غیرانتفاعی - بوده‌ام.

من با تمام وجودم، یک توسعه‌دهنده سازمانی، یک مهندس و یک اقتصاددان هستم؛ هدف من این است که اطمینان حاصل کنم افراد واقعاً به صورت بی‌طرفانه کار می‌کنند - در عین حال که مردم را درگیر می‌کنند. نه به عنوان یک ایده پیش‌پاافتاده یا لاپوشانی، بلکه به عنوان یک رویکرد بسیار کارآمد و معنادار.