قبل از اولین دوره آموزشی‌ام در سال ۲۰۰۹، هیچ اطلاعی از ارتباط بدون خشونت نداشتم. برای آن ثبت نام کردم چون در اطلاعیه‌اش چیزی در مورد ارتباط و شفا گفته شده بود. و چون من ویراستار و خواننده اخبار (ارتباطات) و همچنین هیپنوتراپیست بالینی (شفا) بودم، کنجکاو بودم. فقط همین. کنجکاو.

همچنان که روز اول آموزش پیش می‌رفت، من مات و مبهوت نشسته بودم، کاملاً مسحور آنچه یاد می‌گرفتم. برای اولین بار که در مورد نیازها می‌شنیدم، به نظرم می‌رسید که این‌ها قطعه گمشده پازل زندگی هستند که به بسیاری از روابط و رفتارهای من درک و معنا می‌بخشند.

من شیفته‌اش شدم. و در زمان مناسب، یک مربی دارای گواهینامه شدم. در این فاصله، جامعه ان وي سي در شبه قاره هند رشد کرد. چیزی که به من کمک کرد تا با ان وي سي در ارتباط بمانم، گروه تمرین هفتگی در دهلی بود که پس از اولین آموزشمان تأسیس کردیم و پانزده سال بعد به تسهیل آن ادامه دادیم. ما در دوران کووید به صورت آنلاین فعالیت کردیم و گروه حضوری را نیز مجدداً راه‌اندازی کردیم... بنابراین دو گروه تمرینی در حال اجرا داریم. گروه آنلاین، شرکت‌کنندگانی از سراسر هند و گاهی اوقات از خارج از کشور، از استرالیا گرفته تا هلند، دارد.

گسترش ان وي سي در شبه قاره هند، ماموریت من است. چشم‌انداز من کمک به از بین بردن تفرقه در جامعه و ایجاد کرامت برای همه موجودات است. من برنامه‌های آموزشی عمومی ارائه می‌دهم و به سازماندهی کنوانسیون‌های بزرگ و آموزش‌های فشرده بین‌المللی کمک می‌کنم. کار من از طریق « ارتباط بدون خشونت ، یک سازمان غیرانتفاعی که برخی از ما تأسیس کرده‌ایم، بر حمایت از ظهور مربیان دارای گواهینامه در شبه قاره هند نیز متمرکز است.

من به طور گسترده ان وي سي در کار بالینی‌ام استفاده می‌کنم (حتی با مراجعین تحت هیپنوتیزم!). میانجیگری ان وي سي ، حل تعارض، تغییر باورهای اصلی، کار بر روی ترس‌ها، خشم، افسردگی و احساس گناه، و پذیرش غم و اندوه، چند نمونه از این موارد هستند. آموزش یکی دیگر از حوزه‌های کلیدی مشارکت در « ان وي سي زندگی» است. من متقاعد شده‌ام که برای اینکه تغییر اجتماعی مؤثر و پایدار باشد، کودکان باید از همان ابتدا در مدارس و خانه به صحبت کردن با این «زبان زندگی» تشویق شوند.

در سال ۲۰۲۰، من عضوی از گروهی بودم که یک سازمان غیرانتفاعی به نام ارتباط بدون خشونت تراست» را تشکیل دادند، با هدف گسترش ان وي سي در منطقه و حمایت از ظهور مربیان دارای گواهینامه در هند و کشورهای همسایه.