"Meine Sehnsucht und mein Beitragen in der Welt sind auf das Schaffen sicherer Räume gerichtet, in denen Menschen SEIN und sich entfalten dürfen. Hier entstehen Verbindung und Gemeinschaft, die unsere Welt vielfälticherund."
اولین مواجهه من با ارتباط بدون خشونت (ان وي سي) با حس عمیقی از آسودگی آغاز شد؛ سرانجام، همه احساسات مورد استقبال قرار گرفتند. دیگر مجبور نبودم چیزی را سرکوب کنم، بلکه میتوانستم آنها را احساس کنم و بپذیرم. تجربه این موضوع و درک نیازها به عنوان یک کیفیت زندگی، چنان عمیقاً مرا تحت تأثیر قرار داد که از آن زمان تاکنون، جهتگیری و رشد شخصی من را هدایت کرده است. ارتباط با نیازها و درک آنها به عنوان انرژی، مانند بازگشت به خانه بود - به جایی که میتوانستم به سادگی باشم.
از سال ۲۰۱۷، ان وي سي به کانون توجه زندگی حرفهای من نیز تبدیل شده است. من هر جا که به ارتباط و شفافیت روابط نیاز باشد، کار میکنم و فضاهای امنی ایجاد میکنم که افراد بتوانند در آن ابراز وجود کنند و رشد کنند. من از تیمها و افراد در سازمانها حمایت میکنم و به آنها کمک میکنم تا راههایی برای شکلدهی گام به گام همکاری و سیستمها پیدا کنند - با تمرکز بر برآورده کردن نیازها به جای صرفاً اجرای استراتژیها.
من از زندگیام با دو دخترم و همسرم سپاسگزارم. آنها با محبت - و گاهی با اصرار - به من یادآوری میکنند که از نیازهای خودم و آنها آگاه باشم و به من کمک میکنند تا با نگرش همدلانه و توجه خود دوباره ارتباط برقرار کنم.
زبان اصلی مربی
Meine erste Begegnung mit der GFK begann mit dem Gefühl von tiefer Erleichterung: Endlich waren alle Gefühle willkommen, ich brauchte nichts mehr wegdrücken, sondern durfte spüren und annehmen. Dies zu erfahren und Bedürfnisse als Lebensqualität zu begreifen hat mich so sehr bewegt, dass es von da an meiner Orientierung und Entwicklung dient. Denn sich mit Bedürfnissen zu verbinden und sie als eine Energie wahrzunehmen, fühlte sich an, wie nach Hause zu kommen – nach einem Ort einfach SEIN zu dürfen.
Seit 2017 habe ich die GFK auch zum Schwerpunkt meines beruflichen Lebens gemacht: Ich bin da zu finden, wo es um Verbindung und Klärung von Beziehungen geht, Gestalten von sicheren Räumen, in denen sich Menschen zeigen und entfalten können. So begleite ich Teams und Einzelpersonen in Organisationen, finde mit ihnen Wege, um in kleinen Schritten Zusammenarbeit und Systeme so zu gestalten, dass sie auf die Erfüllung von Bedürfnissen statt auf die Erfüllung von Strategien ausgerichtet sind.
Ich bin dankbar für das Leben mit meinen zwei Töchtern und meinem Mann. Sie laden mich immer wieder liebevoll – manchmal auch vehement– ein, mir meiner und ihrer Bedürfnisse bewusst zu werden und mich meiner empathischen, zugewandten Haltung zu erinnern.
