من اغلب به این فکر می‌کنم که چقدر راحت گذشته را تکرار می‌کنیم. جنگ‌ها ادامه دارند، تغییرات اقلیمی ناشی از فعالیت‌های انسانی اکوسیستم‌ها را بی‌ثبات می‌کند، و ما از یکدیگر و از طبیعت جدا می‌شویم، و زندگی روزمره و تعاملات ما نیز از این واقعیت کنونی مستثنی نیست. بنابراین، اگر به کاشتن دانه‌های یکسان ادامه دهیم، چگونه می‌توانیم انتظار میوه (آینده) متفاوتی داشته باشیم؟

از کودکی کنجکاو بودم و مدام از خودم می‌پرسیدم: آیا واقعاً این شیوه‌ی زندگی ماست؟ آیا این جدایی از یکدیگر، از طبیعت، از خودمان، می‌تواند ریتم طبیعی زندگی بشر باشد؟ یا آنقدر از ذات خود دور شده‌ایم که بقا را با زندگی اشتباه گرفته‌ایم و فراموش کرده‌ایم که برای ارتباط، مراقبت، هم‌آفرینی و تغذیه‌ی زندگی به دنیا آمده‌ایم؟

کار من ریشه در یک جهت‌گیری ساده اما عمیق دارد: ما همیشه (آگاهانه و ناخودآگاه) در حال مشارکت هستیم و هر لحظه امکان تولدی دوباره را فراهم می‌کند. سال‌ها مراقبه ویپاسانا ظرفیت مرا برای مشاهده، آرامش و شفقت تقویت کرد. ارتباط بدون خشونت ابزار من برای مسیری است که آن شفافیت درونی را به ارتباط با خود، روابط، سیستم‌ها و عمل وارد می‌کند.

حضور، مشاهده، گوش دادن، دلسوزی، ارتباط، تنوع، کنجکاوی، شادی و جریان، ابزارهایی هستند که من هنگام همراهی با افراد، تیم‌ها و سازمان‌ها استفاده می‌کنم. وقتی مکث می‌کنیم و با آنچه در درونمان زنده است دوباره ارتباط برقرار می‌کنیم، از عادت به آگاهی، از کمبود به امکانات بی‌نهایت تغییر مسیر می‌دهیم.

بیش از پانزده سال است که در زمینه‌های بین‌المللی در حوزه پایداری، گردشگری و ایجاد مشارکت فعالیت می‌کنم. مشتاقم که قدرت را با هم پرورش دهم، تنوع را به عنوان فراوانی بپذیرم و محیط‌هایی را ایجاد کنم که در آن‌ها بتوانیم با هم رشد کنیم.

شما را به تأمل و تفکر در موارد زیر دعوت می‌کنم:

• در لحظات تنش، وقتی از واکنش به پاسخ دادن تغییر وضعیت می‌دهم (بازپس‌گیری پاسخ + توانایی‌ام) چه چیزهایی ممکن می‌شود؟

• اگر قدرت به جای دفاع، به اشتراک گذاشته شود و تنوع به عنوان منبع قدرت، خلاقیت و خرد جمعی مورد استقبال قرار گیرد، روابط، همکاری‌ها یا تیم‌های من چگونه ممکن است متحول شوند؟

• کدام بخش‌های ادراک من از عادت و تاریخ ناشی می‌شود؟

• وقتی خودم را به عنوان بخشی از تجدید مداوم طبیعت تصور می‌کنم، چه آزادی و مسئولیتی در من ایجاد می‌شود؟

• چه طعمی از اعتماد و پایدار ماندن و متصل ماندن در حالی که فراتر از ناامنی، کمبود و ترس به سوی امکان، تعلق و آفرینش مشترک حرکت می‌کنید، وجود دارد؟

• اگر هر لحظه، لحظه‌ی تولد دوباره باشد، می‌خواهم انرژی‌ام را کجا صرف کنم، و آگاهانه چه چیزی را برای کمک به زندگی همین الان انتخاب می‌کنم؟