اسم من رانجانا است، لطفا من را رنجی صدا کنید. من دختر لاکشمی و آریاراتنام هستم که از جزیره سریلانکا به کالیفرنیا، جایی که متولد و بزرگ شدم و تحصیلات تکمیلی را گذراندم، آمدم. سال‌ها در خارج از کشور در زمینه کمک‌های بشردوستانه به افرادی که به دلیل درگیری در بیش از ده کشور در آفریقا، اروپای شرقی و آسیا آواره شده بودند، کار کردم. اکنون، علاوه بر به اشتراک گذاشتن ان وي سي، یک نقاش هستم. از زندگی در جزیره ونکوور بسیار سپاسگزارم و احساس خوشبختی می‌کنم، جایی که من و همسرم با عما (مادرم به زبان تامیل) که در حال پیر شدن است، خانه‌ای مشترک داریم.

من ان وي سي در سال ۲۰۰۵ آغاز شد، زمانی که من و شریک زندگی‌ام، دیوید، پس از بیش از یک سال اقامت در غرب آفریقا، جایی که آخرین پست ما به عنوان امدادگر بشردوستانه بود، برگشتیم. ما شوخی می‌کنیم که عما در فرودگاه با کتاب مارشال به استقبال ما آمد، اما فکر می‌کنم او اجازه داد اول به خانه‌اش برویم! او گفت که از کتاب خیلی هیجان‌زده است و می‌خواهد ما آن را بخوانیم تا بتواند در مورد آن با ما صحبت کند. چند سال بعد بود که من و دیوید عمیقاً به ان وي سي - برای بیش از دو سال مرخصی گرفتیم تا در هر ان وي سي که می‌توانستیم پیدا کنیم، شرکت کنیم تا هر چه می‌توانیم یاد بگیریم تا بتوانیم این را به کار خود در خارج از کشور برگردانیم. به عنوان امدادگران بشردوستانه، ما به طور فزاینده‌ای از دنیای کمک‌رسانی ناامید شده بودیم. در حالی که آن کار می‌توانست نجات‌بخش باشد و نیازهای فوری را برطرف کند، به ریشه‌های درگیری‌هایی که شاهد آن بودیم، نمی‌پرداخت.

وقتی عمیق‌تر به ان وي سي، تجربه کردم که چقدر می‌تواند یک عمل دگرگون‌کننده باشد و دیدم که می‌تواند به ریشه‌های آنچه مردم را به سمت توسل به جنگ و در نتیجه حضور مردم در اردوگاه‌های پناهندگان سوق می‌دهد، کمک کند. علاوه بر این، یا به عنوان بخشی از پرداختن به ریشه‌ها، می‌تواند به افراد در تقویت منابع درونی خود و گسترش دسترسی آنها به انتخاب کمک کند. ان وي سي الگویی متفاوت از آنچه امروزه در جهان رایج است، هم در مورد چگونگی درک و حفظ قدرت و هم در مورد چگونگی تعامل با افراد دارای قدرت ساختاری ارائه می‌دهد. به علاوه، پتانسیل درمانی آن نیز به تغییر اجتماعی کمک می‌کند زیرا یک جامعه سالم نیاز به افراد سالم دارد.

علاوه بر این، دهه‌ها پیش تمرین مدیتیشن ویپاسانا را شروع کردم. پس از اینکه در یادگیری ان وي سي، متوجه شدم که ان وي سي این امکان را فراهم کرد که آنچه را که در درونم دارم، روی بالش مدیتیشن در تعاملاتم با دیگران قرار دهم، که از این بابت بی‌نهایت سپاسگزارم. برای من ان وي سي، مانند تمرین مدیتیشنم، یک تمرین حضور است. این به من کمک می‌کند تا با خودم و دیگران به شیوه‌ای عمیق‌تر باشم، روشی که توسط کنجکاوی هدایت می‌شود. این به من کمک می‌کند تا به زندگی فراتر از شرطی‌شدگی‌هایم نزدیک شوم، ارتباطات بین همه موجودات را ببینم و با آنچه هست باشم و همچنین به انتخاب در مورد ایجاد تغییر نیز دسترسی پیدا کنم.

از زمان تکمیل کاوش عمیقمان، از سال ۲۰۰۹ به اشتراک‌گذاری ان وي سي با خانواده‌ها، معلمان، فعالان، مدارس، سازمان‌های خدمات اجتماعی و مشاغل از طریق کارگاه‌ها، خلوت‌گزینی‌ها، میانجیگری و مربیگری ادامه داده‌ام. من رویکردهایی را که در زندگی خودم بسیار شفابخش هستند - ان وي سي، نقاشی و نویسندگی، تمرینات بدنی و مراقبه ویپاسانا، که هر کدام به لایه‌های مختلف وجود ما می‌پردازند - با تجربه‌ام از کار کمک‌های بشردوستانه در برخورد با افرادی که اغلب در دو طرف مخالف جنگ هستند، از جمله مدیریت کارکنان متنوع، همراه با مدارک تحصیلات تکمیلی در برنامه‌ریزی و حمایت از حقوق بشر، گرد هم می‌آورم. من از مردم حمایت می‌کنم تا راه‌هایی برای برقراری ارتباط پیدا کنند که نیازهای همه را با دقت در نظر بگیرد، و مشتاقم که فضایی برای افرادی که می‌خواهند شفا یابند - خودشان، بین نسلی و جهان - فراهم کنم.

به عنوان یک زن رنگین‌پوست، تجربیات زندگی‌ام را به هر فضایی که در آن هستم می‌آورم و تلاش می‌کنم تا اطمینان حاصل کنم صداهایی که در جریان اصلی شنیده نمی‌شوند، فضایی برای شنیده شدن، نگهداری و دریافت شدن داشته باشند. من همچنان در ان وي سي می‌دهم و به این ترتیب به آوردن رویکردها و آگاهی از ارتباط دلسوزانه به جوامع و حوزه‌های بیشتری که به شدت به آن نیاز است، کمک می‌کنم. می‌خواهم از مردم حمایت کنم تا آگاهانه جهانی را که آرزوی زندگی در آن را داریم، با هم خلق کنند - جهانی که در آن همه دیده و شنیده می‌شوند و مراقبت و تعلق را می‌شناسند و با حس وابستگی متقابل ما با یکدیگر و با جهانی فراتر از انسان زندگی می‌کنند. برای فرآیند صدور گواهینامه‌ام، عضویت در گروه «اکثریت جهانی» راکسی منینگ - به همراه آلیشیا، دونا، ادموندو، جکسون، کیکو و مایک - یک تجربه عمیقاً زیسته از همین بود!

می‌خواهم تعظیم عمیقی از قدردانی خود را به معلمان بنیادی‌ام - مادرم، لاکشمی، و معلم معنوی‌اش، یوگا سوامی؛ و در ان وي سي ، اینبال کاشتان، راکسی منینگ، کتی سایمون و میکی کاشتان - تقدیم کنم. عشق و قدردانی از شریک زندگی‌ام، دیوید، برای همراهی‌اش در این سفر - ما تمام دوره‌ها، دوره‌های آموزشی و برنامه‌های یک ساله (به جز دوره آموزشی زنان در سال ۲۰۰۹!) را با هم گذراندیم ان وي سي من همچنان از همراهی و حمایت عمیق او در این مسیر بسیار سپاسگزارم!