میچ میاگاوا یک تسهیل‌گر، رهبر پروژه، تهیه‌کننده رویداد و هنرمند چندوجهی است که در جزیره ونکوور، در ساحل اقیانوس آرام کانادا، ساکن است. کار او در حوزه‌ها و زمینه‌های مختلفی از جمله سلامت، آموزش، هنر و فرهنگ و شمول/تنوع انجام می‌شود. او در کنار تسهیل‌گری خود ان وي سي یک رهبر تیم، سازنده جامعه و کارآفرین باتجربه است که از یک سبک رهبری باز و قدردان برای ایجاد انگیزه در تیم‌های متنوع برای رسیدن به اهداف مشترک در محیط‌هایی از جشنواره‌ها (بیش از ۱۰۰ داوطلب) و رویدادهای دانشگاهی (بیش از ۳۰ رهبر دانشجویی) گرفته تا دوره‌های آموزشی (بیش از ۵۰ شرکت‌کننده) و انجمن‌های آنلاین (بیش از ۳۰۰ عضو جامعه) استفاده می‌کند. 

آثار میچ در بسیاری از زمینه‌ها ریشه در باورهای او به قدرت گوش دادن محترمانه/ارتباط تجسم‌یافته، اشتراک‌گذاری/مبادله قدرت، بیان/همکاری هنری، خرد جهان طبیعی و زیبایی، رمز و راز و انرژی روح انسان دارد.

اخیراً، او با پروژه زمین خود، یک ملک ۲ هکتاری در یک جزیره کوچک روستایی، که او و همسر و دوست سابقش آنجلا واکلی (که او نیز یک مربی ان وي سي است) دو پسر خود را در آنجا بزرگ کردند، در حال ایجاد زمینه‌های جدیدی است. او و آنجلا با یک تیم حرفه‌ای، یک مدل مالکیت مشترک نوآورانه را توسعه داده‌اند که در حال ایجاد مدلی برای مالکیت مشترک بیشتر است و در پاسخ مستقیم به بحران محلی و جهانی در مسکن مقرون به صرفه و چندپارگی جامعه است.

میچ ۱۰ سال پیش توسط پنی واسمن، که مستقیماً با Marshall Rosenberg تحصیل کرده بود، به عنوان مربی ان وي سي راهنمایی شد. او که به عنوان عضوی از جامعه ان وي سي "پس از روزنبرگ" فعالیت می‌کند، کارگاه‌ها و دوره‌های آموزشی متعددی را در غرب کانادا و سطح بین‌المللی در نیویورک اینتنسیو و تگزاس آی آی تی ۲۰۱۸ ارائه داده است. از آن زمان، میچ مهارت‌ها و رویکردهای ان وي سي خود را در کارهای هنری و اجتماعی به کار گرفته است، جایی که او به خاطر سبک رهبری ارتباطی، دلسوزانه و الهام‌بخش خود - و همچنین رویکرد سرگرم‌کننده و بازیگوشانه‌اش - شناخته شده است!

علایق فعلی میچ در ان وي سي حول تجسم، حرکت و اثر جدیدی که او خلق کرده است، «اروس و ان وي سي » می‌چرخد - با تمرکز بر پرورش سرزندگی و شهوانی به عنوان منبع خرد و قدرت درونی، به سبک آدری لرد: «شهوانی دریچه‌ای است که از طریق آن می‌توانیم تمام جنبه‌های وجود خود را بررسی کنیم... پرورش‌دهنده یا دایه عمیق‌ترین دانش ما.»

میچ پدری مهربان با دو پسر به نام‌های تومیو و سم است. او و آنجلا در سال ۲۰۲۱ «آگاهانه از هم جدا شدند». خانواده پدرش اهل ژاپن بودند و خانواده‌اش در طول جنگ جهانی دوم به اسارت گرفته شدند. داستان خانواده میچ را می‌توان در مستندی که او در سال ۲۰۱۳ با نام «ایالتی متاسف»، درباره نژادپرستی دولتی و عذرخواهی‌های دولت، بیشتر دید. میچ برای این مستند جایزه مستند انجمن نویسندگان کانادا را دریافت کرد. پیش از این، میچ به مدت ۱۵ سال در شمال کانادا، در وایت‌هورس، یوکان، زندگی می‌کرد و در آنجا به عنوان نویسنده و فیلمساز فعالیت می‌کرد.