من میخواهم با افراد و سازمانهایی که به آینده سیاره ما اهمیت میدهند، صرف نظر از جامعه، سبک زندگی و پیشینه اجتماعی-اقتصادی که از آن میآیند، همکاری کنم. ما به یکدیگر نیاز داریم تا بتوانیم تغییرات پایدار و تصمیمات دشوار را به گونهای اتخاذ کنیم که به کل جامعه اهمیت دهد.
من از همکاری با افراد، تیمها و گروههایی که میخواهند در هر کجا که هستند تغییری ایجاد کنند و همچنین میتوانند آگاهی جهانی را حفظ کنند، انرژی میگیرم. من از استراتژی تغییر الگو و تأمین منابع یا پشتیبانی از افراد در خط مقدم انگیزه میگیرم. ما هم به مراقبت از یکدیگر و هم به جلوگیری از فرسودگی شغلی نیاز داریم.
ادغام عدم خشونت در تار و پود زندگی روزمره بخشی از فعالیت شخصی و سیاسی من است. به همین منظور، من در NGL داوطلب میشوم و در کنار آن یاد میگیرم، جامعهای از فعالیتها که با ایمان راسخ به چشمانداز آزادی جهانی بدون خشونت به عنوان راهی برای از بین بردن شکاف (که اکنون تمام حیات روی سیاره زمین را تهدید میکند) بین بحرانهای چندبخشی فعلی و زندگی کاملاً وابسته به هم پایبند است.
«میخواهم از روی میل به مشارکت در زندگی اقدام کنم، نه از روی ترس، گناه، شرم یا اجبار.»
~ Marshall Rosenberg
من اولین بار در سال ۱۹۹۹ با ان وي سي آشنا شدم، زمانی که در مورد رویکردهای جایگزین برای مقابله با سوءاستفاده کلامی و ساختاری در محیط کار فکر میکردم. به طور غریزی میدانستم که اقدام قانونی در این سناریو، احتمالاً اوضاع را برای من و همکارانم که دسترسی کمتری به منابع دارند، بدتر خواهد کرد. بدون هیچ انتظاری، در یک دوره آموزشی مقدماتی با بریجت بلگریو شرکت کردم و تا وقت ناهار توانستم ببینم که ان وي سي نه تنها در شرایط شخصی من ارزشمند است، بلکه پیامدهای بسیار گستردهتری برای تغییر اجتماعی دارد. من خوش شانس بودم که با مارشال کار کردم در حالی که او هنوز در سفر به اروپا بود و اولین دوره IIT خود را در مجارستان، با او و اوا رامبالا، گذراندم.
من بیش از بیست سال است که با تسهیلگران در ان وي سي -بریتانیا همکاری داشتهام و به طور گسترده کار کردهام و جامعه و تخصص ان وي سي را در آکسفوردشایر، یورکشایر، شمال شرقی (نیوکاسل و استانهوپ) و شمال غربی (منچستر، سالفورد، تامساید و هبدن بریج) ایجاد کردهام. من فرصتهایی برای مشارکت در ابتکارات عدالت اجتماعی در آفریقا، آسیا، اروپا و آمریکای لاتین داشتهام و از همکاری با توتت باناینال برای فراهم کردن اولین آموزشهای ان وي سي در کامبوج با کارکنان خط مقدم در باتامبانگ لذت بردهام (به عکس زیر مراجعه کنید).
اگرچه اکنون در واکنش به وضعیت اضطراری اقلیمی کمتر پرواز میکنم، اما در یافتن راههایی برای حمایت از کار تغییر سیستمی و ترکیب سفرها برای اولویتهای استراتژیک خلاق هستم. در خانه، از یک پیوند میان فرهنگی لذت میبرم، میتوانم در سراسر بریتانیا و ایرلند شمالی کار کنم و یک پایگاه بسیار دوستداشتنی برای آموزشها و خلوتگاهها در یک محیط آرام در شرق آکسفورد ایجاد کردهام.
در داخل ان وي سي من از جامعه برای مشارکت در فعالیتهای کاهش تنش در جریان اعتراضات ملی اقلیمی حمایت کردهام و آموزشهای مقدماتی آنلاین در زمینه عدم خشونت و کاهش تنش را برای فعالان XR ایجاد کردهام.
«در منطقه کلانشهری تامساید، آموزش ان وي سي در سراسر تیم مدیریت ارشد خدمات کودکان و نوجوانان ارائه شده و توسط تیم پشتیبانی رفتاری و آموزشی نیز ترویج شده است. تجربه ما نشان میدهد که ان وي سي مراقبت از خود را در محیطی که میتواند پرفشار و گاهی ناتوانکننده باشد، بهبود میبخشد. یادگیری این فرآیند، ارتباط و درک بین تیمها را افزایش میدهد و امکان بحثهای دشوار اما ضروری را با صراحت، صداقت و احترام فراهم میکند.»
~ هماهنگکننده تیم پشتیبانی رفتاری و آموزشی
لورا همزمان با فعالیتهای آموزشی خود در ان وي سي ، در سریلانکا، بنگلادش، پاکستان، هند، نپال، جمهوری دموکراتیک کنگو، اوگاندا، کنیا و برزیل فعالیت داشته است. او ۲۵ سال سابقه در بخشهای هنری و سازمانهای مردمنهاد، به عنوان تسهیلگر، نویسنده و معلم در محیطهای مختلف دارد. او همچنان به افزایش آگاهی در مورد وضعیت اضطراری آب و هوا، مسائل جهانی خشونت علیه زنان و آزار و اذیت مذهبی در پاکستان ادامه میدهد.
برای صحبت در مورد اینکه چگونه عدم خشونت و ان وي سي میتوانند به شما کمک کنند تا صدایتان برای آنچه برایتان مهم است شنیده شود، یا برای پرسیدن سوالات بیشتر در مورد کار من یا «فضای مشترک»، لطفاً از طریق فرم زیر با من تماس بگیرید. مشتاقانه منتظر ارتباط هستم.
«میخواهم با افراد و سازمانهایی که به آینده سیاره ما اهمیت میدهند، صرف نظر از جامعه، سبک زندگی و پیشینه اجتماعی-اقتصادی که از آن آمدهاید، همکاری کنم. ما به یکدیگر نیاز داریم تا بتوانیم با چالشهای شخصی و سیستمی خود دست و پنجه نرم کنیم، تصمیمات دشوار را به گونهای هدایت کنیم که به کل جامعه اهمیت دهد و راه خود را به سوی تغییر پایدار پیدا کنیم.»
