ان وي سي در به حداقل رساندن دفاع و ایجاد اعتماد، بسیار عالی عمل می‌کند.
این به ما اجازه می‌دهد تا در خدمت زندگی، به صورت وابسته به هم، انتخاب‌هایی داشته باشیم.

اگر با کریستین مسترز کار یا بازی کرده‌اید، او را به عنوان انسانی با عمق و وسعت، با ریشه‌ای از قدردانی و اندوه، به عنوان کسی که در مورد آسیب‌پذیری و نقاط قوت خود در پایبندی به صداقت در ارزش‌هایش روشن است، می‌شناسید. کریستین هماهنگی، طنین، بینش و شفقت را به کار خود در جهت بهبود شخصی و تغییر اجتماعی می‌آورد.

اگر هنوز او را ملاقات نکرده‌اید، شاید بخواهید بدانید که این ارزش‌ها ریشه در دستیابی به حقایق وابستگی متقابل، ایجاد اعتماد و تمایل به گسترش دارد که به روابط انسانی و زمینی که با هم به اشتراک می‌گذاریم، خدمت می‌کند. و گفته شده است که کریستین "با همه چیز، حتی جدی‌ترین مسائل، با روحیه بازی و خلاقیت هماهنگ ارتباط برقرار می‌کند." او اغلب می‌تواند در حال آواز خواندن و خلق آثار هنری باشد، که اغلب از دنیای طبیعی الهام گرفته شده یا شاهد سخاوت و مهربانی انسان است. او به عنوان اشاره‌گری به جوامعی که به آنها تعلق دارد، در شبکه میسلیومی زیر پای ما احساس راحتی می‌کند و با تمام وجود به آنها رسیدگی می‌کند.

یکی از علایق و "تخصص‌های" کریستین کار با اندوه و سپاسگزاری است. او معتقد است که «ما فقط برای چیزی که دوست داریم سوگواری می‌کنیم»، و معتقد است که ما قرار است در جامعه، نه به تنهایی، دلشکستگی/سوگواری و شادی/بازی را به اشتراک بگذاریم.

کریستین، به عنوان یک تسهیل‌گر و نگهدارنده فضاهایی برای گروه‌های در حال یادگیری و در حال درگیری، از مدل‌های بسیاری برای پاسخگویی به تجربیات گروهی و فردی، ایجاد/حمایت از فضای شجاعانه‌ای که به لایه‌های نیازها توجه می‌کند، و ایجاد اعتماد و ظرفیت برای آنچه ممکن است، استفاده می‌کند.

کریستین یادگیری اصول و مهارت‌های ارتباط بدون خشونت در سال ۱۹۹۴ آغاز کرد، زمانی که با جین موریسون در زندان سن کوئنتین در برنامه‌های جایگزین خشونت کار می‌کرد. او قدرت ان وي سي زمانی که ازدواجش را نجات داد (به لطف جین!) در یک روز در سال ۲۰۰۱ متوجه شد و تصمیم گرفت که کاملاً آماده است. کریستین در سال ۲۰۱۰ به عنوان یک مربی دارای مجوز فعالیت کرد. کریستین بافنده مدل‌ها، اصول و چارچوب‌ها است و از ان وي سي به عنوان ریشه و خورشید هدایتگر استفاده می‌کند. او عمیقاً از معلمان و همکاران سازنده برای یافتن راه‌هایی برای مقابله قدرتمند با چالش‌هایی که در بشریت با آن مواجه هستیم، سپاسگزار است.

و کریستین این را برای زمینه ارائه می‌دهد:
من یک آمریکایی سفیدپوست هستم. من یک بیوه کوییر هستم که همسرم را به دلیل سرطان مغز از دست دادم، یک مادر مهربان (یک انسان همیشه محبوب، یک دختر بیست و چند ساله). من در یک بدن چاق سیس-زنانه که به آرامی در حال پیر شدن است زندگی می‌کنم که هنوز بیشتر آنچه را که از آن می‌خواهم انجام می‌دهد.

من مربیگری فردی، گفتگوی میانجیگری/تسهیل‌شده، تسهیل‌گری، مشاوره سازمانی، کارگاه‌ها و خلوتگاه‌ها را در مورد موضوعات بی‌شماری ارائه می‌دهم. چه فرصتی برای ملاقات/کار/بازی با شما داشته باشم یا نه، از تصور چشم‌اندازها و رویاهایی که ممکن است به اشتراک بگذاریم و تفاوت‌هایی که ممکن است ایجاد کنیم، هیجان‌زده هستم.

قدردانی از معلمان و تأثیرات:

کریستین عمیقاً به دو مربی محبوب که در نمودار ون از مدل‌های مسیر شفای شخصی و اقدام اجتماعی/سیاسی بسیار مهم هستند، تعظیم می‌کند.
لیلیان رویبال رز به عنوان معلم/مربی در زمینه تنوع، ارتباطات بین فرهنگی و حل تعارض.
جوانا میسی (و «کاری که دوباره متصل می‌کند») از بزرگانی است که نظریه سیستم‌های زنده، اصول بودایی و توانمندسازی را برای مقابله با ناامیدی در مورد بحران‌های زیست‌محیطی و عدالت اجتماعی جهان زیبا و بیمار ما در هم آمیخته است.
و همچنین عمیقاً از...
رابرت گونزالس برای کار درونی‌اش در مورد شفقت، مسئولیت‌پذیری شخصی و زیبایی نیازها.
میکی کاشتان برای رویکردها و کاربردهای تعهدات اصلی، تفکرش در مورد حرکت از کمبود، جدایی و ناتوانی به سمت کفایت، وابستگی متقابل و انتخاب.
سارا پیتون، برای چارچوب‌های نوروبیولوژی رابطه‌ای خود، از زبان طنین‌انداز، قراردادهای ناخودآگاه، همدلی در سفر در زمان و منظومه‌های خانوادگی استفاده می‌کند تا به ما نشان دهد چگونه سیستم‌های عصبی خود را در بهبودی از تروما حفظ کنیم.
دکتر راکسی منینگ برای کار خود در زمینه حفظ آگاهی از قدرت و امتیاز، پرداختن به ریزپرخاشگری‌ها و ساختن یک جامعه محبوب.
کازو هاگا و مایک تینوکو برای پایبندی به اصول و روش‌های عدم خشونت کینگیان
و بسیاری دیگر که نمی‌توان به عنوان دانشجو، عضو تیم و تسهیل‌کننده مشترک نام برد.