در دانشگاه، ادبیات انگلیسی و عبری را در هاروارد خواندم، سپس از طریق برنامه آموزش معلمان استنفورد مدرک تدریس گرفتم و به عنوان معلم زبان انگلیسی و نمایش در دبیرستان مشغول به کار شدم. پس از پنج سال تدریس، می‌خواستم از منظر وسیع‌تری به آموزش فکر کنم، بنابراین برای دکترا در رشته برنامه درسی و آموزش معلمان به استنفورد بازگشتم. من به دنبال بررسی این بودم که چگونه مدرسه می‌تواند برای بچه‌ها معنادارتر باشد. تحقیقات من بر این موضوع متمرکز بود که چگونه موضوعاتی که ممکن است برای دانش‌آموزان معنادار باشند - موضوعاتی با اهمیت اخلاقی، وجودی و معنوی - در دبیرستان‌ها مطالعه می‌شوند یا نمی‌شوند. متأسفانه، همان سؤالاتی که به نظر می‌رسید جوانان را مجذوب خود می‌کنند، و سؤالاتی که برای شهروندان یک دموکراسی ضروری هستند، سؤالاتی مانند «چه چیزی یک جنگ عادلانه را تشکیل می‌دهد؟» یا «آیا باید برای تحقیقات علمی محدودیت قائل شویم؟» تقریباً هرگز در کلاس‌هایی که مشاهده می‌کردم مورد بحث قرار نگرفتند. من کتابی نوشتم که تحقیقاتم را در مورد این موضوع با عنوان « پرسش‌های اخلاقی در کلاس درس».

من به مدیریت ائتلاف مدارس ضروری (CES)، یک سازمان ملی غیرانتفاعی اصلاح مدارس که بر ایجاد مدارس عادلانه‌تر، انعطاف‌پذیرتر، شخصی‌سازی‌شده‌تر و معنادارتر تمرکز دارد، پرداختم - مدارسی که افراد را با مهارت‌های لازم برای مشارکت در یک دموکراسی پایدار آماده می‌کنند. در حالی که در CES بودم، کتاب‌های «آموزش به مثابه پژوهش» و «انتخاب کوچک» را به طور مشترک نوشتم.

در این میان، من این شانس باورنکردنی را داشتم که با اینبال کاشتان آشنا شوم و با او ازدواج کنم. همانطور که در توضیحات کارم با زوج‌ها اشاره کردم، من و اینبال هر دو از زمانی که رابطه‌مان تازه شروع شده بود، به ایده‌های ارتباط بدون خشونت ( ان وي سي ) روی آورده بودیم. فکر می‌کنم در هر صورت، به عنوان یک زوج، می‌توانستیم خوب عمل کنیم. اما همچنین می‌دانم که اعتماد عمیقی که توانستیم در سال‌های اولیه زندگی‌مان ایجاد کنیم، ظرفیت مواجهه با دوران سخت، و ترمیم‌های سریعی که توانستیم پس از قطع ارتباط انجام دهیم - همه اینها به شدت توسط تمرین ارتباط آگاهانه ما، که مبتنی بر ان وي سي بود، کمک شد.

وقتی پسرمان یانای به دنیا آمد، تصمیم گرفتیم که در فرزندپروری نیز سعی کنیم ایده‌های ان وي سي را مجسم کنیم. چه سفر شگفت‌انگیزی برای هر سه نفر ما بود. با هم تصمیم گرفتیم (و در طول مسیر دوباره تصمیم گرفتیم) که یانای در خانه آموزش ببیند، با هدایت کنجکاوی‌ها و اشتیاق‌های خودش و سرعت و جریان خودش. من و اینبال نقش‌های کلیدی و حمایتی در این تلاش داشتیم. فهرست کردن نام کتاب‌هایی که با هم خواندیم یا ماجراجویی‌هایی که هر سه نفرمان به عنوان بخشی از آموزش خانگی که «آزمایشگاه زندگی» می‌نامیدیم، آغاز کردیم، فضای زیادی می‌برد. در واقع یک آزمایشگاه زندگی بود، پر از گیاهان و حیوانات، ستارگان و کهکشان‌ها، بشرها و مشعل‌ها، سنگ‌ها و رودخانه‌ها. من نمی‌توانستم بیش از این از با هم بودن و کاوش‌های متقابل آن سال‌ها سپاسگزار باشم. از بسیاری جهات، هر سه نفر ما در آزمایشگاه زندگی دانش‌آموز بودیم - و چیزهای زیادی یاد گرفتیم. افسوس که «آزمایشگاه زندگی» دیگر رسماً وجود ندارد. یانای به دانشگاه رفت، در بهار ۲۰۲۰ فارغ‌التحصیل شد و اکنون عازم تحصیلات تکمیلی است.

در طول آن سال‌های «آزمایشگاه زندگی» در خانه ما، اینبال به معلم بسیار محبوب ارتباط بدون خشونت. پروژه‌ای که او بیش از همه به آن علاقه داشت، استفاده از ان وي سي در فرزندپروری بود. اینبال معتقد بود که عمل فرزندپروری می‌تواند یک کار عدالت اجتماعی حیاتی باشد و او، در میان بسیاری از برنامه‌ها و شیوه‌های دیگر، اولین ان وي سي که «فرزندان» آن در سراسر ایالات متحده و سایر کشورها ادامه دارند؛ برنامه رهبری همتایان والدین، مسیری برای والدین برای یادگیری و سپس به اشتراک گذاشتن ان وي سي با سایر والدین؛ و او کتاب «فرزندپروری از قلب شما»، که هنوز هم منبعی معتبر برای یادگیری در مورد فرزندپروری با ان وي سي. اینبال همچنین در آن سال‌ها با سرطان زندگی کرد. من بسیار متاسفم که بگویم او در سال ۲۰۱۴ درگذشت. یاد او برای من و بسیاری دیگر نعمت بزرگی است.

برای اینکه در آن سال‌ها انعطاف‌پذیری بیشتری داشته باشم، کارم را در دنیای اصلاحات مدارس رها کردم، خوداشتغال شدم و بیشتر روی تدریس ان وي سي و کار به عنوان مربی زوجین تمرکز کردم. از سال ۲۰۰۶، ان وي سي تدریس کرده‌ام و در زمینه‌های متنوعی به مربیگری ارتباطات پرداخته‌ام. این کار برای من هدیه بزرگی بوده است، زیرا معتقدم نحوه صحبت کردن ما در تمام روابطمان بسیار مهم است و من مشتاق به اشتراک گذاشتن مهارت‌ها و آگاهی‌هایی هستم که ارتباط موفق‌تر را ممکن می‌سازد. من همچنین از سال ۲۰۰۶ مفتخر به عضویت در هیئت علمی موسسه تربیت معلم ماندل هستم، جایی که یکی از اصول اصلی ما این است که «نحوه صحبت کردن ما مهم است»

وقتی مشغول تدریس یا کار با مراجعین نیستم، عاشق پیاده‌روی در جنگل‌های محبوب ردوودم در تپه‌های اوکلند، کالیفرنیا و اردو زدن و پیاده‌روی در طبیعت بکر هستم. در پایین، این شانس بزرگ را داشتم که در کوه‌های راکی ​​کانادا پیاده‌روی کنم.