من یادگیری ارتباط بدون خشونت ان وي سي را از ۲۶ سالگی شروع کردم و از همان ابتدا، به چگونگی کاربرد آن در زندگی واقعی - در کلاس‌های درس، روابط، تیم‌ها و جوامع - علاقه‌مند بودم.

اولین تجربه من با ان وي سي در آموزش رسمی بود، جایی که آن را در کارم با دانش‌آموزان و معلمان ادغام کردم. بعداً پروژه‌هایی را با تمرکز بر آوردن ان وي سي به جوامع مدرسه‌ای توسعه داده و رهبری کردم. این کار به من نشان داد که فرهنگ یک جامعه چقدر می‌تواند عمیقاً تغییر کند وقتی که افراد نه تنها مهارت‌های ارتباطی جدیدی را توسعه می‌دهند، بلکه ظرفیت خود را برای درک خود، گوش دادن به دیگران و مسئولیت‌پذیری در قبال کیفیت روابطشان تقویت می‌کنند.

با گذشت زمان، کار من به اتصال و توسعه جامعه ان وي سي در سراسر كشورهاي يوگسلاوي سابق گسترش يافت. I am a cofounder of the ارتباط بدون خشونت Network of Bosnia and Herzegovina and the founder of the Center for ارتباط بدون خشونت Croatia. از طریق کار منطقه ای خود، متعهد به ایجاد فضاهایی برای یادگیری، ارتباط حرفه ای، و توسعه پایدار ان وي سي در زمينه های مختلف اجتماعی و فرهنگی هستم.

من برنامه‌های ماژولاری را رهبری می‌کنم که برای یادگیری فشرده و ادغام ان وي سي و همچنین برنامه‌های آموزشی برای مربیان آینده ان وي سي طراحی شده‌اند. بخش مهمی از کار من حمایت از شرکت‌کنندگان در فراتر رفتن از درک صرف مدل و ادغام تدریجی آن در نحوه حضور، تصمیم‌گیری و ایجاد روابط است.

در شش سال گذشته، من همچنین به عنوان مشاور توسعه سازمانی کار کرده‌ام. من از سازمان‌ها در ادغام اصول ان وي سي در فرهنگ سازمانی، رهبری، همکاری، مدیریت تعارض و توسعه کارکنانشان حمایت می‌کنم. من همچنین ان وي سي را در مربیگری فردی به کار می‌گیرم و به مراجعین کمک می‌کنم تا در مورد الگوها، نیازها و انتخاب‌های خود وضوح بیشتری کسب کنند و از آنها در عمل با هماهنگی درونی بیشتر و مسئولیت شخصی حمایت می‌کنم.

برای من، ان وي سي صرفاً یک تکنیک ارتباطی نیست. بلکه یک رویکرد توسعه‌ای دقیق است که آگاهی شخصی، کیفیت روابط ما و ظرفیت جوامع و سازمان‌ها را برای تغییر بدون از دست دادن انسانیت مشترکمان به هم متصل می‌کند.