من در سال ۱۹۹۴ در جریان یک اردوی صلح برای جوانان شرق و غرب اروپا از جمله صربستان، کرواسی و بوسنی و هرزگوین با ان وي سي آشنا شدم. در آن زمان بین این کشورها جنگ بود، بنابراین انتظار داشتم بین جوانان دعوا شود. در عوض، آنها دور آتش نشسته بودند، آواز می‌خواندند و می‌رقصیدند. وقتی پرسیدم چطور ممکن است چنین اتفاقی بیفتد، به من گفتند که آنها با مربیانی برای ارتباط بدون خشونت آمده‌اند. این موضوع الهام‌بخش من بود و پس از بازگشت به خانه، یک دوره آموزشی ان وي سي در یک شهر همسایه «من را پیدا کرد»

من در آلمان پس از جنگ با احساس گناه و شرم از تاریخمان بزرگ شدم. ان وي سي به من کمک کرد تا بین گناه/شرم و مسئولیت تمایز قائل شوم. به دلیل این مسئولیت و با الهام از کار مارشال، تصمیم گرفتم در مناطق درگیری مانند اسرائیل/فلسطین، کنیا، اوکراین و سومالی، ان وي سي به اشتراک بگذارم تا از آشتی و تغییر اجتماعی حمایت کنم. برای من مهم است که در جهانی که نیازهای همه مهم است، مشارکت کنم، از مزایا/امتیازاتی که دارم آگاه شوم و در مورد چگونگی استفاده از آنها در همکاری با افرادی که دسترسی کمتری به منابع دارند، کنجکاو باشم.

صلح از دوران کودکی برای من موضوعی بوده است، زمانی که ویرانه‌های فرانکفورت/ماین پس از جنگ جهانی دوم را دیدم و در دوران نوجوانی‌ام شاهد پخش جریان آشویتس در فرانکفورت بودم. وقتی فهمیدم همان افرادی که کودکان و والدین یهودی را می‌کشتند، به عنوان والدین دلسوز توصیف می‌شدند، گیج شدم. اشتیاق من مشارکت در آشتی، میانجیگری، ایجاد صلح و تغییر اجتماعی است. من عاشق حمایت از مردم در به اشتراک گذاشتن ان وي سي و تغییر اجتماعی هستم - به خصوص زنانی که در جوامع مردسالار صدایی برای خود پیدا می‌کنند. وقتی ان وي سي را شناختم، به عنوان پزشک (در یک مطب خصوصی با طب چینی) کار می‌کردم. ان وي سي به من کمک کرد تا از خودم مراقبت کنم و با همدلی به افرادی که به مطب من می‌آمدند گوش دهم.

پس از اخذ گواهینامه‌ام در سال ۲۰۰۶، شروع به ارائه ان وي سي آموزش‌های ان وي سي در کشورهای مختلف آغاز کردم.
وقتی صحبت‌های مارشال در مورد تجربیاتش در اسرائیل/فلسطین را شنیدم، از تأثیر ان وي سي بر زندگی مردم مشتاق شدم. چشم‌انداز من این بود که به روشی مشابه در ایجاد صلح مشارکت کنم. این امر محقق شد. در سال ۲۰۰۷، افرادی از کنیا من را برای یک دوره آموزشی در جزیره روسینگا، دریاچه ویکتوریا، دعوت کردند. از آن زمان، من هر سال به جز سال‌های ۲۰۲۰ و ۲۰۲۱ به دلیل کرونا در کنیا بوده‌ام. من فرصتی داشتم تا پس از خشونت‌های پس از انتخابات ریاست جمهوری در سال ۲۰۰۷ و با آوارگان داخلی، جلسات آشتی با معرفی ان وي سي را بین گروه‌های قومی مختلف تسهیل کنم. با این کار، افراد آسیب‌دیده توانستند اعضای گروه قومی دیگر را به عنوان انسان و نه به عنوان دشمن درک کنند. این جلسات به همزیستی مسالمت‌آمیز کمک کرد.

از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۵، من و دوستان کنیایی‌ام ان وي سي و جلسات آشتی را با اعضای دو گروه قومی (رندیل و بورانا) که بیش از ۲۰ سال با یکدیگر می‌جنگیدند، تسهیل کردیم. ما با بزرگان شروع کردیم، در سال ۲۰۱۲ با جنگجویان جوان، بازیگران اصلی خشونت، در سال ۲۰۱۳ با بیوه‌هایی که انتقام را به خشونت تحریک می‌کردند، و سپس دوباره با جنگجویان جوان و پلیس محلی. پس از ملاقات با بزرگان، خشونت کاهش یافت، پس از ملاقات با جنگجویان جوان، آنها به درگیری‌های مسلحانه پایان دادند. این آموزش نه تنها جنگ بین قبیله‌ای را متوقف کرد، بلکه از تغییرات اجتماعی نیز حمایت کرد: بزرگان شروع به صحبت با زنان و جوانان کردند، که بخشی از فرهنگ آنها نبود. زنان هنوز با یکدیگر ملاقات می‌کنند.

با قدردانی عمیق، من بخشی از یک تیم مربی بین‌المللی بودم که به مدت ۴ سال سمینارهای ۹ روزه برای اسرائیلی‌ها، فلسطینی‌ها و شرکت‌کنندگان بین‌المللی برگزار کرد. این همچنین یک سفر شفابخش برای من بود. دعوت‌ها برای به اشتراک گذاشتن ان وي سي در اوکراین از سال ۲۰۱۵، استقبال گرمی که با وجود جنایاتی که نسل والدینم در طول جنگ جهانی دوم مرتکب شده بودند، از من شد، نیز بخشی از سفر شفابخشی من بود. وقتی امسال (۲۰۲۳) برگشتم، اغلب از شرکت‌کنندگان قدردانی می‌شنیدم که با وجود جنگ مداوم آمده‌ام. به آنها گفتم که آنها نیز آنجا زندگی می‌کنند، پس چرا آمدن من اینقدر ویژه است. پاسخ این بود: «آنجا کشور ماست». بله، کشور آنهاست، و آیا این همزمان «زمین واحد ما» نیست؟

چیزهای زیادی یاد گرفتم ان وي سي ، سومالی است. من برای اولین بار در سال ۲۰۱۸ برای یک پروژه سازمان ملل در مورد عدالت ترمیمی رفتم. من بزرگان، رهبران مذهبی (اسلام) و رهبران زن را آموزش دادم و فهمیدم که آنها یک سیستم عدالت سنتی و مرتبط با شریعت دارند که دارای اجزای سیستمی است. در طول دوره آموزشی، آنها گوش دادن همدلانه به هر دو طرف، یعنی هم به نویسندگان و هم به گیرندگان خشونت، به ویژه گوش دادن مستقیم به زنان به جای اینکه توسط بستگان مرد نمایندگی شوند، را اضافه کردند. ما جلسات جداگانه‌ای برای شرکت‌کنندگان زن و مرد و جلسات مشترک داشتیم. در طول این آموزش (۲ سال)، مردان شروع به صحبت با زنان کردند، آنها را در کار روی پرونده‌هایی که زنان درگیر بودند، مشارکت دادند و حتی اکنون از زنان برای لغو ختنه زنان و ازدواج زودهنگام و اجباری حمایت می‌کنند. زنان اعتماد به نفس بیشتری پیدا کردند و به ویژه در درگیری‌های خشونت خانگی به تنهایی شروع به میانجیگری کردند.

من از مشارکت در ایجاد یک ان وي سي با ارائه آموزش و به اشتراک گذاشتن تجربیاتم در ایجاد سازمان‌ها لذت بردم. من همچنین از حمایت از گسترش ان وي سي در کشورهای آفریقایی و اروپایی با خدمت به عنوان ارزیاب لذت می‌برم. من کتاب‌های زیر را منتشر کرده‌ام:

1. Das große Praxisbuch zum wertschätzenden Miteinander - 101 Übungen zur Inspiration Ihrer Seminare und Gruppen auf Basis der Gewaltfreien Kommunikation. 52 x ICH - Praxisbuch zum wertschätzenden Umgang mit mir selbst auf Basis der Gewaltfreien
2. هنر ارتباط قدردانی. 101 تمرین برای الهام بخشیدن به سمینارها و گروه های مبتنی بر ارتباط بدون خشونت
3. «گام‌هایی به سوی صلح» دربارهٔ ان وي سي که به تجربیات مردم کنیا و سومالی مربوط می‌شود، به زبان سومالیایی نیز ترجمه و توسط برنامهٔ توسعهٔ سازمان ملل متحد به عنوان جزوه‌ای برای شرکت‌کنندگان سومالیایی منتشر شده است.

برای سفارش یا خرید هر یک از این کتاب‌ها از طریق فرم زیر با من در ارتباط باشید