در سال ۲۰۰۹، دوره آموزش معلمی مهارت‌های بین فردی را به پایان رساندم. در طول این دوره با Marshall Rosenbergمدل ارتباط بدون خشونت، آشنا شدم. این مدل برایم مثل یک موسیقی دلنشین بود.
پس از یک دوره آموزشی مقدماتی، مدتی آن را کنار گذاشتم. به مسیرهای فرعی رفتم. متوجه شدم که با هر چیزی که می‌خوانم، مدام حروف GC (ارتباط بدون خشونت) را در حاشیه می‌نویسم. ظاهراً این اساس ارتباط برای من است. به همین دلیل است که از سال ۲۰۱۴ به طور فشرده در این فلسفه آموزش دیده‌ام.

با اشتیاق فراوان برای به اشتراک گذاشتن این مطلب با دیگران. برای معرفی مدل ساده و کاربردی به افراد بیشتر، که برای به کارگیری آن نیاز به تمرین است. منظورم این است که هیچ کس مجبور نباشد منتظر بماند تا زمانی که آن را به طور کامل فرا بگیرد، آن را به کار گیرد و ارتباط برقرار کند. این روش ارتباطی، فضا، آرامش، صداقت و شفقت را در ارتباط با خود و دیگران برای من به ارمغان آورده است. در آموزش‌هایم می‌خواهم از طریق تمرین‌های عملی، مردم را با گنجینه‌هایی که می‌توان در این مدل یافت، آشنا کنم. حمایت از مردم برای یافتن راه خود در ارتباط با خود و دیگران.

من به عنوان یک مسیحی و عضوی از جماعت PKN در وینندال بزرگ شدم. برای من، ایمان به معنای زندگی از منبع است. به کار بستن عشق به خدا، همسایه‌ام و همچنین خودم.
برای من این یک سوال بزرگ بود که چگونه می‌توانم آن را شکل دهم. به جای اینکه اجازه دهم قضاوت‌ها و نظراتم در ارتباط با مردم پیشرو باشند، ارتباط بدون خشونت به من آموخته است که چگونه قضاوت‌ها را تشخیص دهم و بفهمم که قضاوت‌ها به چه چیزی اشاره می‌کنند. سپس می‌توانم با نیازهای جهانی که زیربنای قضاوت‌ها و رفتار من و دیگران است، ارتباط برقرار کنم. این باعث افزایش شفقت من نسبت به خودم و دیگران شده است. آیا می‌توانم با وجود تفاوت‌هایی که وجود دارد، ارتباطم را حفظ کنم؟

همچنین به من کمک کرد تا خودم را ابراز کنم و پذیرای ارتباط باشم. این همچنین به من اجازه می‌دهد تا بیشتر با دیگران ارتباط برقرار کنم.
زندگی روزمره‌ام را از یک انرژی غنی‌کننده زندگی شکل دهم. با عشق با یک حرف بزرگ ارتباط برقرار کنم و بتوانم آن را منعکس کنم.