نادا در طول سال‌های جنگ ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۳، سازمان «نگهبانان لبخند» را در صربستان تأسیس کرد. بلگراد، پایتخت صربستان، مملو از پناهندگانی بود که بسیاری از آنها کودکان یتیم بودند. نادا شاهد وضعیت بی‌ثباتی اجتماعی کلی و نیاز کودکان به واکنش عاطفی پایدار بود. با این حال، بزرگسالان نیز به همین شکل تحت تأثیر قرار گرفتند و هنوز در شوک وضعیت ناگهانی جنگ هستند که بر نقش آنها به عنوان مربی و مراقب کودکان تأثیر گذاشته است.

پس از چند ماه احساس ناتوانی و ویرانی ناشی از وضعیتی که نادا در آن قرار داشت، او قدرت پیدا کرد تا با روانشناسان و متخصصان آموزش و پرورش گرد هم آید تا از معلمان مدارس در رابطه با کودکان حمایت کند.

برای یافتن راه‌هایی برای کودکان تا تجربیات زندگی خود را، چه به طور مستقیم و چه غیرمستقیم، تحت تأثیر جنگ به اشتراک بگذارند، بزرگسالان شروع به ایجاد ساختارها، سوالات و بازی‌هایی کردند تا به کودکان کمک کنند آنچه را که از سر گذرانده‌اند، احساس و به تصویر بکشند. آنها با حمایت یونیسف و اتحادیه اروپا، از طریق Smile Keepers از بیش از ۱۰۰۰۰۰ کودک حمایت کردند. نادا سال‌ها معلم و مربی در مرکز ان وي سي استایربرگ بود.