بیشتر عمر حرفه‌ای‌ام را در زمینه‌ی ایجاد صلح کار کرده‌ام. کشف ارتباط بدون خشونت ( ان وي سي ) در سال ۲۰۱۲ نقطه‌ی عطفی برای من بود. من به دنبال رویکردی بودم که بتواند از تحول عمیق و پایدار در روابط و درگیری‌ها پشتیبانی کند و ان وي سي دقیقاً همین را ارائه داد.
هدف من ادغام ان وي سي در کار صلح‌سازی است و در طول این سال‌ها فرصت داشته‌ام تا آموزش‌هایم را در کشورهایی مانند کلمبیا، بولیوی و بنگلادش به اشتراک بگذارم.
چیزی که من بیشتر در مورد ان وي سي تحسین می‌کنم این است که می‌تواند هم ارتباط‌دهنده و هم رهایی‌بخش باشد. به ما کمک می‌کند تا با خودمان و دیگران ارتباط برقرار کنیم، در عین حال ما را از باورها، قضاوت‌ها و الگوهای فکری محدودکننده نیز آزاد می‌کند.
در آموزش‌هایم، به ویژه از پیوند دادن این رهایی و ارتباط شخصی، به ویژه برای افرادی که در شرایط بحران یا درگیری زندگی می‌کنند، با راه‌های عملی برای ارتباط و گفتگو با یکدیگر در خانواده‌ها و جوامع، لذت می‌برم.
ارتباط دلسوزانه می‌تواند به تقویت عاملیت آنها برای یافتن استراتژی‌هایی برای اقدام جمعی و کمک به تغییر ساختارها و سیستم‌ها کمک کند.
من معتقدم که ان وي سي می‌تواند کاتالیزور قدرتمندی برای تغییر اجتماعی باشد. این امر نه تنها نحوه ارتباط ما با یکدیگر را تغییر می‌دهد، بلکه نحوه درک و پاسخ ما به سیستم‌ها و ساختارهایی را که زندگی ما را شکل می‌دهند نیز متحول می‌کند.
با یادگیری تشخیص نیازهای زیربنایی اعمال خود و دیگران، فضایی برای گفتگو، درک متقابل و همکاری ایجاد می‌کنیم.
در عین حال، ان وي سي خودآگاهی ما را تقویت می‌کند و به ما کمک می‌کند موقعیت‌هایی را که در آنها نیازهایمان به دلیل ساختارهای نابرابر یا ناعادلانه برآورده نمی‌شوند، تشخیص دهیم. از این آگاهی، می‌توانیم این واقعیت‌ها را نام ببریم، از تغییر حمایت کنیم و با هم برای ایجاد سیستم‌های اجتماعی که رفاه، عزت و شکوفایی همه مردم را ارتقا می‌دهند، همکاری کنیم.
