بیش از بیست سال است که در خدمات عمومی کار می‌کنم و یاد گرفته‌ام که کیفیت ارتباط انسانی برای همکاری پایدار ضروری است. با گذشت زمان، متوجه شدم که چگونه تنش، سوءتفاهم‌ها و خستگی رابطه‌ای می‌تواند حتی متعهدترین متخصصان را نیز تحت تأثیر قرار دهد. این آگاهی - و تمایل به ایجاد محیط‌های حمایتی‌تر - مرا به سمت ارتباط بدون خشونت (ان وي سي) سوق داد.

ان وي سي فقط یک روش یا ابزار ارتباطی نیست - بلکه مسیری برای ارتباط مجدد با خود و دیگران، برای زندگی با آگاهی، اصالت و مسئولیت بیشتر است. این روش ما را دعوت می‌کند تا فراتر از واکنش‌های خودکار برویم و به آنچه واقعاً مهم است بازگردیم: نیازها، احساسات و روابط زنده‌ای که ما را به هم متصل می‌کند.

در آموزش‌هایم، از یادگیری تجربی مبتنی بر موقعیت‌های واقعی زندگی استفاده می‌کنم. این رویکرد به شرکت‌کنندگان کمک می‌کند تا ان وي سي به روش‌هایی درک، احساس و تمرین کنند که واقعاً روابط شخصی و حرفه‌ای آنها را متحول کند.

من در درجه اول با کسانی که به دیگران خدمت می‌کنند - کارکنان مراقبت‌های بهداشتی، مددکاران اجتماعی، مربیان و متخصصان خدمات عمومی - کار می‌کنم و از آنها در مدیریت خواسته‌های عاطفی و یافتن معنا در کارشان حمایت می‌کنم. من همچنین از زوج‌ها و والدین حمایت می‌کنم و معتقدم که روابط خانوادگی سالم پایه و اساس تغییرات اجتماعی گسترده‌تر است.

توانمندسازی در رویکرد من نقش محوری دارد. ان وي سي ما را تشویق می‌کند تا اختیار خود را بشناسیم و به جای واکنش، از روی آگاهی انتخاب کنیم. این امر روابط آزادتر، شفاف‌تر و عادلانه‌تری را با خود و دیگران پرورش می‌دهد.

من از طریق کارگاه‌ها و آموزش‌هایم، هدفم تقویت همکاری، ایجاد فضاهایی است که در آنها صداها شنیده می‌شوند و تنوع دیدگاه‌ها را به منبع قدرت تبدیل می‌کنم. ان وي سي از چشم‌انداز وسیع‌تری پشتیبانی می‌کند - پیوند انسان‌ها با زندگی، روابط با آگاهی و مسئولیت فردی با تحول جمعی.

آموزش ان وي سي روش من برای کمک به افراد در ایجاد روابط اصیل و حمایتی و مشارکت در جامعه‌ای آگاه‌تر و دلسوزتر است. هر جلسه دعوتی است برای گوش دادن، ابراز وجود، انتخاب و همکاری متفاوت - فضایی که در آن تحول آغاز می‌شود.