پیشینه و اهداف: ویدیوهای آموزشی موجود در اینترنت که از طراحی احساسی بهره می‌برند، اغلب از یک چارچوب روایی استفاده می‌کنند. این چارچوب برای افزایش ارزش محتوای مورد یادگیری و به نوبه خود، ترویج یادگیری پایدار در جلسات یادگیری طولانی‌تر در نظر گرفته شده است. ما آزمایش کردیم که آیا وجود یک چارچوب رواییِ ارزش‌آفرین (در مقابل چارچوب توضیحی) واقعاً یادگیری پایدار را افزایش می‌دهد یا خیر.

نمونه و روش‌ها: ما از یک طرح ترکیبی بین-موضوعی 2 × 2 × 3 (N = 128) با اندازه‌گیری‌های مکرر روی سه بخش 5 دقیقه‌ای ویدیو استفاده کردیم. عوامل بین-موضوعی شامل طراحی سمعی و بصری (احساسی در مقابل خنثی) و قاب (روایی در مقابل توضیحی) بود.

نتایج و نتیجه‌گیری: ما یک تعامل سه‌جانبه بین طراحی سمعی و بصری، قاب و مرحله یادگیری در رابطه با نتایج یادگیری مشاهده کردیم: قاب روایی برای بهبود یادگیری پایدار در پایان ویدیو ضروری بود. بدون قاب روایی، طراحی سمعی و بصری احساسی مانع یادگیری پایدار شد. این الگوی نتایج نشان می‌دهد که استفاده از یک قاب روایی، علاقه موقعیتی برانگیخته شده را حفظ می‌کند و به طور قابل توجهی به یادگیری پایدار از ویدیوی آموزشی کمک می‌کند.