پیشگیری از پریشانی همدلانه و عوامل استرس زای اجتماعی در محل کار از طریق آموزش ارتباط بدون خشونت
یک مطالعه میدانی با متخصصان سلامت
یکی از منابع اصلی مشکلات سلامت روان در متخصصان سلامت، مواجهههای شخصی طاقتفرسا در محل کار است. بنابراین، تمرکز اصلی پیشگیری، توسعه مهارتهای عاطفی و اجتماعی لازم برای مدیریت مؤثر تعاملات با مراجعین، همکاران و سرپرستان است.
هدف از مطالعه میدانی قبل و بعد از مداخله ما، ارزیابی آموزش کارکنان در ارتباط بدون خشونت ( ان وي سي ) در یک سازمان بهداشت عمومی بود. یک گروه آموزشی در یک دوره آموزشی ۳ روزه ان وي سي شرکت کردند و پرسشنامههایی را قبل و ۳ ماه پس از آموزش تکمیل کردند. تغییرات در مهارتهای ان وي سي ، پریشانی همدلی، همدلی و عوامل استرسزای اجتماعی در محل کار با دادههای گروه کنترل بدون آموزش مقایسه شد. علاوه بر این، ما رفتار ارتباطی شرکتکنندگان آموزش دیده ان وي سي را بلافاصله قبل و بعد از مداخله مشاهده کردیم.
ما شاهد ارتقای مهارتهای ارتباطی در شرکتکنندگان آموزشی بودیم که با افزایش رفتار کلامیسازی احساسات و افزایش استفاده از ان وي سي در محل کار مشهود بود. پریشانی همدلانه کاهش یافت و با افزایش کلامیسازی احساسات، از افزایش عوامل استرسزای اجتماعی در محل کار جلوگیری شد.
یافتهها نشان میدهند که آموزش ان وي سي میتواند وسیلهای مؤثر برای پرورش مهارتهای عاطفی و بین فردی و جلوگیری از پریشانی همدلی و عوامل استرسزای اجتماعی در محل کار در افرادی باشد که در محیطهای اجتماعی-عاطفی چالشبرانگیز کار میکنند. مکانیسمهای علّی احتمالی که اثرات آموزشی را توضیح میدهند، مورد بحث قرار گرفتهاند.