افتتاح یک بخش روانپزشکی حاد به عنوان یک مداخله پیچیده
پیشینه: سیاست درهای باز میتواند به کاهش درگیریها، پرخاشگری و اقدامات مهار در مراقبتهای روانپزشکی بستری کمک کند.
هدف: یک مداخله پیچیده شامل باز کردن درهای یک بخش روانپزشکی حاد انجام شد. هدف، کاهش درگیریها و کاهش اقدامات مهار بود.
روشها: همراه با باز کردن درها، اقدامات دیگری از جمله آموزش فشرده کارکنان در مورد تکنیکهای کاهش تنش و ارتباط بدون خشونت، بررسی و آزادسازی قوانین بخش، باز کردن اتاق تایم اوت و دسترسی به یک باغ امن انجام شد.
نتایج: سیاست درهای باز عملی و برای همیشه برقرار شد. پس از آن، حوادث مربوط به پرخاشگری کاهش یافت اما اقدامات مهار کاهش نیافت. در مجموع، کارکنان از مفهوم جدید قدردانی کردند اما باز شدن درها را از اهمیت کمی برخوردار دانستند.
نتیجهگیری: باز کردن یک بخش روانپزشکی بسته باید به عنوان بخشی از یک مداخله پیچیده و متمرکز بر استقلال بیمار در نظر گرفته شود. جنبههای دیگری مانند تعداد کافی کارکنان آموزش دیده و ویژگیهای معماری ساختاری بخش احتمالاً از باز کردن درها مهمتر هستند.