پیشینه: ارتباط ناکارآمد بین اعضای تیم مراقبت‌های بهداشتی با کاهش تلاش‌های مشارکتی و پیامدهای نامطلوب برای بیمار مرتبط است. تأثیر همدلی بر همکاری با همکاران و تعامل با بیمار قبلاً نشان داده شده است. مطالعات هنوز تأثیر (ارتباط بدون خشونت [ان وي سي]) را بر همدلی در دانشجویان پرستاری اندازه‌گیری نکرده‌اند.

هدف: هدف از این مطالعه ترکیبی، آزمودن یک مداخله ارتباطی (ان وي سي) با دانشجویان پرستاری دوره کارشناسی به منظور بررسی تأثیر آن بر همدلی بود.

روش‌ها: از یک طرح پیش‌آزمون/پس‌آزمون تک‌گروهی با روش‌های ترکیبی که شامل شاخص واکنش‌پذیری بین فردی (IRI) برای سنجش همدلی بود، استفاده شد. t استفاده شد. برای بررسی تفاوت‌های بین گروه‌ها از آنالیز واریانس یک‌طرفه استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده‌های کیفی جمع‌آوری‌شده از طریق یادداشت‌های روزانه در طول آموزش و گروه‌های متمرکز بلافاصله پس از مداخله و ۲ سال پس از آن، از روش‌های تفسیری استفاده شد. 

نتایج/یافته‌ها: نتایج کمی، افزایش همدلی (۶۹.۱ به ۷۱.۴، p = .۰۳۷) را پس از آموزش نشان داد. تحلیل‌های کیفی، تأثیر مثبت ان وي سي در همدلی با خود و دیگران نشان داد. تأثیر بالینی به‌ویژه هنگام کار با بیماران روانی قابل توجه بود.

نتیجه‌گیری: گنجاندن ان وي سي در آموزش پرستاری می‌تواند به طور عملی از سختی‌های آینده در مسیر پیشرفت شغلی دانشجویان پرستاری جلوگیری کند. ممکن است تحقیقات بیشتری برای بررسی تأثیر بیشتر آموزش ان وي سي بر پرستاران و دانشجویان پرستاری مورد نیاز باشد.