ظرفیت سازگاری برای سازمان‌ها ضروری است تا بتوانند با چالش پایداری سازگار شوند و مسیر آن را تغییر دهند. ارتباط بدون خشونت ( ان وي سي ) یک ابزار ارتباطی بین فردی است که کاربر را قادر می‌سازد با استفاده از ۴ مرحله، از زبان قضاوت‌ها به زبان نیازها حرکت کند: مشاهده، احساسات، نیازها و درخواست.

از آنجایی که ارتباطات برای ظرفیت انطباقی یک سیستم اجتماعی ضروری است، این پایان‌نامه به بررسی این سوال می‌پردازد: چگونه ارتباط بدون خشونت از ظرفیت انطباقی سازمان‌ها پشتیبانی می‌کند؟ از طریق یک رویکرد ترکیبی (مصاحبه‌ها و نظرسنجی‌های نیمه‌ساختاریافته با مربیان ان وي سي ، نمایندگان سازمان و کارمندان)، تأثیرات ان وي سي بر ارتباطات در ۳ سازمان نمونه در هلند (یک مدرسه، یک سازمان مردم‌نهاد و یک موسسه تحقیقاتی) بررسی شده است.

نتایج نظرسنجی کمی نشان می‌دهد که ان وي سي تأثیر مثبت تا بسیار مثبتی بر پویایی ارتباطات سازمانی رایج دارد. داده‌های کیفی از این یافته پشتیبانی می‌کنند و نشان می‌دهند که ان وي سي از طریق افزایش آگاهی از نیازها و احساسات خود و دیگران، اثرات مثبتی از افزایش درک، گوش دادن و پیشرفت در مسائل مربوط به کار را به همراه دارد.

وقتی این نتایج را به ظرفیت انطباق‌پذیری سازمان‌ها مرتبط می‌کنیم، نتیجه می‌گیریم که ان وي سي به طور مستقیم از عناصر ظرفیت انطباق‌پذیری اعتماد، تنوع و یادگیری و به طور غیرمستقیم از معنای مشترک و خودسازماندهی پشتیبانی می‌کند.